Immeuble Houyvet / Villa Flore

Op de Avenue Mozart tegenover het Hotel Guimard waar de architect Hector Guimard enige zelf woonden staat nog een appartementengebouw van zijn hand. Immeuble Houyvet , ook wel Villa Flore genoemd door het adres 

Het gebouw Houyvet werd door Hector Guimard in opdracht van de industrieel Michel Houyvet tussen 1924-1927 ontworpen en gebouwd aan 2 villa Flore (16e arr) tegenover Guimards woonhuis.

Terwijl Hotel Guimard nog een toonbeeld is van Art Nouveau architectuur  heeft Villa Flore meer Art Décostijl  elementen.

Aan de Avenue Mozart is de gevel van het appartementen gebouw vrij smal en mist de gebruikelijke Guimard elementen waardoor het gebouw misschien niet zo opvalt.

Het meest spectaculaire deel van het gebouw is misschien wel de zolderverdieping waar de appartementen voorzien zijn van leuke balkons.

Het officiele adres van dit appartementen gebouw is 120 Avenue Mozart maar heeft daar geen ingang, die vind je aan Villa Flore. \

 

De ingang op 2 villa Flore is een mooie art déco deur met een art nouveau klink. Helemaal hoog aan de linkerkant een leuk balkonnetje

 

 

 

 

 

 

 

 

Ik heb altijd al een foto willen maken van een weerspiegeling in een regenplas (er zijn héle mooie van grote kunstenaars) maar ja nooit gelukt.Op 27 maart van dit jaar lacht het geluk mij toe: het is regenachtig maar plotseling is daar zo’n fameuze Parijse felle opklaring en jawel een plas

Het is deze plas aan de kant van Guimards huis en de parkeerstrook geeft de nodige weerschijn. Toen deze hof bebouwd werd rond 1910 was een parkeerstrook overbodig.

Métro Jasmin lijn 9.

Palais d’Iéna

Het Palais d’Iéna op 9 Place d’Iéna in het 16e arrondissement is een bouwwerk van de beroemde architect Auguste Perret, gebouwd tussen 1937 en 1946, en is geinspireerd door de klassieke architectuur. Het gebouw is voornamelijk opgetrokken in gewapend beton. Oorspronkelijk bedoeld als museum was hier tussen 1939 tot 1956 het Musée de Travaux Public ( museum van Publieke Werken) gevestigd. Vanaf 1959 huist hier de Sociaal Economische en Milieu Raad. Het gebouw staat sinds 1993 op de lijst van historische monumenten. Er zijn verschillende kunstwerken w.o. wandtapijten van de Aubusson en Gobelin weverijen, fresco’s van Jean Souverbie, en mozaiken te zien.

Het Palais heeft aan de buitenkant een cirkel pilaren die alleen het dak en de koepel steunen en daarbinnen het eigenlijke gebouw, het heeft een grandioos trappenhuis en dito koepel in de vergaderzaal en de President heeft hier zijn eigen bureau. Tijdens de Journées du Patrimoine (zeg maar Open Monumentendagen) in het 3e weekend van september is het Palais al sinds jaar en dag gratis te bezoeken (visite libre).

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Métro Iéna, lijn 9

Léon Azéma

 Léon Azéma (1888-1978), frans architect, hoort bij de grote groep architecten, die in de 20er-30er jaren van de vorige eeuw van zich doet spreken met moderne opvattingen over bouwen. Azéma studeert aan de Ecole des Beaux Arts in het atelier van Gaston Redon en wint in 1921 de eerste prijs in de Grand Prix de Rome voor architectuur. De beloning is een door de Franse regering betaald driejarig verblijf in de Villa Médicis in Rome. Azéma is vooral bekend door zijn ontwerp voor het Palais de Chaillot (16e arr.) samen met Louis-Hippolyte Boileau en Jacques Carlu in 1937.

Eerder ontwerpt hij in Parijs:

1930: “Le clubhouse” voor het tenniscomplex Jean Dixmier, 19 rue du Gén. Malleterre, 16e arr.

 

 

 

 

 

 

 

aan de andere kant op de quai Saint Exupérie, op een paar stappen van de Bd. Périphérique, is de art décogevel in al zijn schoonheid te aanschouwen. métro 9 Porte de St. Cloud.

 

 

1930: gebouwencomplex 91-93 quai d’Orsay omlopend via Place de la Résistance (met tegenwoordig uitzicht op de nieuwe Russisch-Orthodoxe kathedraal Sainte Trinité) naar 24 rue Cognacq Jay, 7e arr. Métro 9 Alma Marceau of RER C Pont de l’Alma.

1931: Caserne de la Garde républicaine Penthièvre, 1 av. Delcassé/28 rue de Penthièvre, 8e arr., samen met architect André Granet. Métro 9, 13 Miromesnil.

1933-1935: Eglise Saint Antoine de Padoue, 52 bd. Lefebvre/rue Gaston Bossier, 15e, Métro 12 Porte de Versailles of Tram 3a George Brassin.

 

 

Deze kerk is gebouwd op het voormalig bastion 73 in de ommuring van Thiers (v.a.1840 en afgebroken tussen 1919 en 1929); naast de kerk staan nog een kazerne en een stenen pomp die bewaard zijn gebleven.

1937: administratieve gebouwen en een ziekenpost voor het Parc des Expositions, Place de la Porte de Versailles en samen met Louis Hippolyte Boileau de entrée van dit Parc:

voor de entrée staat een originele rode Fontaine Wallace.

 

 

 

 

 

 

 

 

1937: in 1935 wordt besloten het Palais du Trocadéro, in 1878 gebouwd door Gabriël Davioud en Jules Bourdais voor de Wereldtentoonstelling van dat jaar, af te breken: het is te oud, de mensen vinden het niet mooi, de akoestiek is “terrible”. En een nieuw paleis moet er komen op de heuvel van Chaillot voor de WTT 1937, waarvan het thema zal zijn “kunst en techniek in de huidige wereld” en waar de grote mogendheden zich aan elkaar zullen meten. Een wedstrijd wordt uitgeschreven en Léon Azéma, 1e Grote Prijs van Rome 1921, Louis Hippolyte Boileau (1878-1948) en Jacques Carlu (1890-1976), 1e Grote Prijs van Rome 1919 winnen:

palais du Trocadéro

 

 palais de Chaillot

oude foto’s zijn van Congresbibliotheek VS onder nrs. 05218, 05233, Publiek domein.

PLace du Trocadéro, metro 6 en 9, Trocadéro.

woonhuis Guimard in de steigers

Het woonhuis van Hector Guimard, dat hij in 1909 ontwierp na zijn huwelijk in datzelfde jaar met Adeline Oppenheim, talentvol schilderes en dochter van een New-Yorkse bankier, aan 122 avenue Mozart (16e), werd in 1948 door de weduwe Guimard aangeboden aan de Franse Staat met inbegrip van het complete door Guimard ontworpen meubilair, haar wandschilderingen en het omvangrijke archief van de architect. De Franse Staat sloeg deze gift af. Het meubilair werd veelal bij opbod verkocht vooral aan Amerikaanse verzamelaars, maar ook aan enkele Fanse musea, waaronder het Petit Palais.

Het huis zelf is in 1964 ingeschreven in de inventaris en in 1997 geclasseerd als monument historique en nu -na een advies in 2016- staat het in de steigers, althans de voorgevel aan de avenue Mozart, terwijl de zijgevel aan de Villa Flore nog in volle glorie te zien is.. Of hier al gewerkt is, geen idee! Ik was er in maart 2018.

 

 

Het pand is driehoekig en loopt heel smal toe. Het architectenburo bevond zich op de verhoogde begane grond, waardoor de kelderverdieping licht ontving vanuit de villa Flore. Op de 1e verdieping waren 2 ovale vertrekken: de eetkamer en de grote salon. Het ovaal is van buitenaf goed te zien bij de ramen. De 2e etage: slaapkamers en de 3e het atelier van Adeline.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Hoe dan ook, na de restauratie wordt het tijd, dat ook dit huis van Guimard te bezoeken valt. Misschien een keer tijdens de journées du Patrimoine!

Métro lijn 9, station Jasmin.

 

Hôtel Marette

p1030132

Van de hand van Pol Abraham en Paul Sinoir, architecten, werden deze huisjes ontworpen en gebouwd in 1926 aan 8-10 rue Leconte de Lisle, 16e arr. Omdat deze woningen elkaars spiegelbeeld vormen, worden ze als een eenheid gezien en staan daarom ook bekend als herenhuis Marette naar de ingenieur die heeft meegewerkt aan de constructie. Of hij ook de opdrachtgever was, is mij onbekend. Er wordt wat betreft de stijl wel verwezen naar Antoine Pompe, belgisch architect en goede bekende van Abraham.

Métro: lijn 9 en 10 station michel-ange auteuil, lijn 10 église d’auteuil.

Immeuble Jassedé

Dit gebouw aan  142 avenue de Versaillles/ 1 rue Lancret, 16e arr. is ontworpen door Hector Guimard in 1903 voor zijn opdrachtgever Louis Jassedé,

vakantie parijs 049vakantie parijs 051

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Jassedé wasgroothandelaar in kruidenierswaren, voor wie hij al het woonhuis op 41, rue Chardon-Lagache bouwde in 1893. Jassedé wilde dit grote hoekpand als verhuurobject: het 7 verdiepingen tellende gedeelte met winkels aan de avenue voor de gegoede burgerij  en het om de hoek gelegen deel met 5 verdiepingen voor de wat minder bedeelden. Het pand is gebouwd tussen 1903 en 1905 en is opgetrokken in steen en geverniste baksteen.

4 april 2014 (17)

kelderdeurtje rue Lancret

4 april 2014 (19)

gevel rue Lancret

 

 

 

 

 

 

 

 

 

4 april 2014 (23)

deur en hal av de Versailles

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

4 april 2014 (24)

4 april 2014 (21)

luchtrooster winkel av. de Versailles.

 

Métro 10 station Mirabeau of Chardon-Lagache.

 

Garage Citroën

Van de garage Citroën, ook wel garage de Passy genoemd, in 1930 ontworpen door Pol Abraham aan 13 rue de la Source/109 bis avenue Mozart (16e arr.) zag ik een paar jaar geleden een fotogarage de passy, dus in 2013 er op af voor mijn eigen foto’s. Eenmaal aangekomen en in de gietende regen: een grote deceptie want het pand wordt afgebroken.

 

 

 

 

 

 

P1010535De hele glasgevel eruit, troosteloos. Gelukkig heeft de Commissie van oud Parijs (Commission de Vieux Paris), een stedelijke commissie onder voorzitterschap van de burgemeester(es) die zelf nogal van het afbrekerige is, het besluit genomen dat nu juist die glasgevel moet blijven en het bestemmingsplan zich daarachter kan afspelen:

een verzorgingshuis voor ouderen met 92 bedden;

55 logementen voor overheidspersoneel, 24 sociale woningen;

een Monoprix met ondergrondse parking 94 plekken

één en ander gereed in 2015 et voilà:

P1090390

 

 

 

 

 

 

 

P1090391

 

 

 

 

 

 

 

 

Métro: lijn 9 station Jasmin, Michel-Ange Auteuil of lijn 10 Michel-Ange Auteuil.

 

Collège Montmorency

P1010521College Montmorency is een ontwerp van Pol Abraham uit 1931 en ligt aan 15 rue Henri Heine in het 16e arr. op de hoek met rue Jasmin. Het gebouw was bedoeld voor rijke Amerikaanse jongedames, die in Parijs hun opleiding kwamen voltooien op universitair niveau. De naam komt van de nabij gelegen Villa Montmorency (tegenwoordig een ondoordringbaar stukje Parijs met bewaking etc.)  waar het collège eerder gevestigd was. Het gebouw bevatte kantoren, 4 leslokalen, 1 salon-bibliotheek-theater, 18 kamers, een ziekenboeg en laboratorium en kamers voor het personeel. De bibliotheek bevond zich in de uitbouw op de 2e etage. Vooral rechts in de rue Henri Heine zijn de hoekramen (zijn specialiteit) goed te zien. Het gebouw is opgetrokken in gewapend beton met opvullingen van baksteen bedekt met een dunne pleisterlaag.

Aansluitend op 24 rue Jasmin staat het eveneens door Abraham in samenwerking met Paul Sinoir, met wie hij geassocieerd was, al in 1922 ontworpen Hôtel particulier Chauvet voor de directrice van het Collège.P1010525

Het oorspronkelijke herenhuis ging maar tot de 2e etage. Wanneer het is verhoogd heb ik niet kunnen achterhalen.

 

Métro Jasmin, lijn 9

Immeuble Molitor

Corbusier - Immeuble MolitorIn het 16e arrondissement aan de Rue Nungesser et Coli vinden we een vrij bijzonder complex uit de handen van Le Corbusier.

De dragende constructie is een gewapend beton skelet en voor de voorgevel is gebruik gemaakt van dezelfde licht doorlatende glasblokken als die waren gebruikt in het Maison Dalsace (Meer over Maison Dalcase: door Bijvoet en Chareau >>)

Immeuble Molitor is meer een appartementencomplex dan een maison. Dus gebouwd voor meerdere bewoners. Het complex bestaat uit 6 etages huurwoningen die niet al te groot uitgevallen zijn.

Maar bovenop het complex was de eigen woning en het atelier van Le Corbusier zelf waar hij woonde vanaf 1934 tot aan zijn door in 1965.

Architect: Le Corbusier
Wanneer 1934
Adres: 24, Rue Nungesser et Coli, 16e arr
Metro: Michel Ange Molitor

Het appertementencomplex is al enige tijd geclassificeerd als monument historique en bovendien in eigendom van de Fondation Le Corbusier. Sinds enige tijd is het woonhuis + atelier van Le Corbusier in dit Immeuble ook te bezoeken.Volgens de website op zaterdag.

Corbusier Immeuble Molitor Info en openingstijden te vinden op de website van de Fondation >>


Meer foto’s van Immeuble Molitor

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Bovenstaande foto’s zijn gemaakt door Marco de Bock.

 

Hôtel Bocquet

Hôtel Boquet aan 41 rue Gros (16e arr.) is in 1926 ontworpen door de architect Hippolyte “Pol” Abraham (1891 Nantes-1966 Parijs). In 1920 gediplomeerd aan de Ecole Nat.Sup. des Beaux Arts te Parijs, was hij een tijdgenoot en collega van Le Corbusier en Mallet-Stevens. En net als zij een groot aanhanger van het bouwen in gewapend beton. Desondanks wat in de vergetelheid geraakt. In 1923 richtte hij in Parijs een architectenbureau op met Paul Sinoir die mede-auteur was van dit pand.P1020833 (2) Pol Abraham stond in zijn tijd bekend om zijn hoekramen. De hoek wordt hier gevormd met de beroemde rue Agar, waar Hector Guimard in deze T-vormige straat 8 van zijn beroemde appartementengebouwen neerzette.

P1010921Deze gedenksteen is in de rue Agar t.o. het pand van Abraham.

 

 

 

 

 

 

Nog enkele foto’s van het pand van Abraham o.a. de deur in de rue Gros en het gedeelte in de rue Agar:

P1020826P1020827

 

 

 

 

 

 

 

 

métro Mirabeau, lijn 10 – RER Maison de Radio France