La Maison Gaut

La Maison Gaut staat op de hoek van 8 rue Nansouty en 2 (rue du) Square de Monsouris in het 14e arr.

Waar op 51 het pand van de schilder Ozenfant, ontworpen door Le Corbusier, staat, staat aan de andere kant van het straatje op 2 het pand van kunstverzamelaar en filmproducent Pierre Gaut, ontworpen door Auguste Perret (Perret Frères, de broer Gustave doet altijd mee als architect maar meer op de achtergrond, bij Perret Frères is de derde broer Claude de ondernemer.)  Beide panden dateren uit 1923. Heel contraversieel: oorspronkelijk zou Perret voor Ozenfant bouwen en andersom Le Corbusier voor Gaut. Iedereen boos.

Pierre Gaut ziet af van verdere samenwerking met Le Corbusier. Deze is verontwaardigd over de manier waaop hij behandeld is en schrijft dat in een brief aan Perret, zijn oude leermeester en vriend, met het verzoek voor hem te bemiddelen bij Gaut.Een deel van zijn boosheid bestaat uit een vermoeden, dat er een hetze tegen hem gaande is: hij zou worden beschuldigd van plagiaat en aan de haal gaan met de ideeën van anderen o.a. Perret, zijn clienten ruïneren etc. Hoe dan ook de bemiddeling door Perret heeft niet het gewenste resultaat; Perret wordt zelf de architect van Gaut. Hij schrijft nogmaals aan Perret en verklaart hem “u stelt zogenaamd de definitieve regels voor de moderne architectuur, zowel esthetisch als bouwkundig,vast, u wilt werkelijk niet inzien en toelaten dat anderen er anders over denken en dat, als men u al een perfecte ingénieur vindt, dat zeker minder zeker is met betrekking tot uw bijdragen aan de bouwkunst”. Ze worden nooit meer goede vrienden. (Le Corbusier heeft vele brieven aan Perret geschreven, gebundeld in diverse boeken.”lettres à Auguste Perret” en spreekt hem aan als chèr monsieur Auguste. Hij heeft 14 maanden(1908-09) als stagiair bij Perret Fréres geleerd en gewerkt.

bron oude foto’s “Louise Campbell: Perret versus Le Corbusier.

Hieronder nog een foto  van maison Ozenfant met pal links daarvan op nr. 49 een pand van Perret voor Roger Bissière (zie Les castors de Montsouris). Dat is dan wel een beetje een “braaf” pand.

Begin 20ste eeuwse architectuur in het 14e arr

Het buurtje rondom Parc Montsouris is na het 16e arrondissement de tweede hotspot van “Begin 20ste eeuwse architectuur”in Parijs. Met huizen van Lurcat, Le Corbusier , Perret en  Elkouken.

Opvallend is de grote hoeveelheid atelierwoningen in deze buurt. Huizen met een doordacht atelier gedeelte voor bijvoorbeeld George Brague, Ozenfant en Seurat.

Studio-Raspail-smal

 

Studio Raspail

De van oorsprong Pools Joodse Architect Bruno Elkouken ontwierp in de jaren dertig een slechts paar gebouwen in Parijs. Zijn Parijse carrière als architect werd onderbroken door de dreiging van het Nazisme, Elkouken vluchtte net als Hector Guimard naar de Verenigde Staten.

Studio-RaspailEén van zijn opmerkelijkste gebouwen is het woongebouw met ateliers, woningen en theater aan de Boulevard Raspail. Hij ontwierp het begin jaren dertig . Het gebouw is strak en minimalistisch van vormgeving maar Elkouken bracht bijzondere details. Zo heeft hij afwisselend ronde vormen en strakke hoeken gebruikt en hij zorgde dat de mooie ramen wat uitstaken en over twee verdiepingen heen spanden maar ook liet hij de Façade op verschillende plekken verspringen waardoor het gebouw dynamiek kreeg.

 

Elkouken_bd_Montparnasse

Bd Montparnasse

Andere gebouwen van Bruno Elkouken zijn te vinden aan de Rue du Theatre 138 in het 15e arrondissement en aan de Boulevard du Montparnasse (nr 148). Beide gebouwen zijn ontworpen en gebouwd in de begin jaren dertig

Architect:        Bruno Elkouken
Waar               Boulevard Raspail 216 (14e arr)
Wanneer         1934
Stijl                 Minimalistisch

Maison Guggenbuhl

Deze mooie villa is een ontwerp van André Lurcat en heeft uitzicht op het Parc Montsouris. Vlakbij Atelier Ozenfant.

Maison Guggenbuhl in oorspronkelijke toestand eind jaren 20

paris_14_rue_nansoutyLurcat heeft het huis ontworpen voor de schilder Walter Guggenbühl die het huis gebruikte niet alleen als atelier maar ook als woonhuis.

Dit huis is wit gepleisterd en te herkennen aan de karakteristieke luifel. Bij de oplevering waren de kleuren overigens anders, okergeel met wit. Lurcat is in zijn bouwen sterk beïnvloed door le Corbusier en Mallet Stevens. Hij is zijn carriere als architect begonnen aan het bureau van Mallet Stevens.
Van Le Corbusier ontleende hij bijvoorbeeldhet gebruik van de dragende pilaren waardoor binnen en buiten muren vrijelijker te plaatsen zijn. en je ziet duidelijk dat Lurcat net als le Corbusier dat gedaan heeft bij Villa Savoye de daken een functie gegeven. Meestal als terras. De luifel die aan de voorkant van het huis uitsteekt is onderdeel van het dakterras.

Opvallend aan deze villa is het duidelijk zichtbare atelier op de tweede verdieping.

In 1997 is het huis gerestaureerd en zijn er verschillende aanpassingen gedaan om het huis meer te laten voldoen  aan de eisen van deze tijd en is de indeling ook gewijzigd. Dat zie je ook duidelijk als je de twee foto’s hierboven met elkaar vergelijkt

Maison Guggenbuhl
Adres: Hoek Rue Nantsouty/rue George Braque. 14e arrondissement
Architect : Andre Lurcat
Gebouwd : 1927
Metro: Cité Universitaire

Atelier Ozenfant

maison-ozenfantDeze stedelijke villa nabij het Parc Montsouris in Parijs is door Le Corbusier ontworpen in de twintiger jaren als een atelier woning voor de schilder Ozenfant.

Dat het een atelierwoning is, is goed te zien aan de inrichting van de tweede verdieping van het huis. Een hoek van het atelier is maximaal benut met ramen. Het licht komt daar zowel door grote ramen als door het plafond naar binnen.

Le Corbusier heeft overigens hier nog geen gebruik gemaakt van zijn vernieuwende opvattingen over architectuur. Er wordt dus geen gebruik gemaakt van steunende pilaren, de muren zijn dragend en er kan daardoor geen gebruik gemaakt worden van een vrije plattegrond en een vrije gevel.

Maar wel kenmerkend zijn de brede raampartijen op de 1e verdieping , het lichte en ruime atelier op de bovenverdieping.

Atelier Ozenfant maakt deel uit van het plan Les Castors de Montsouris. Vier kunstenaars ( waaronder Ozenfant en Braque) die op dit stukje grond bij Montsouris hun ateliers hadden gepland. Meer op Parijs1900 >>>

Architect: Le Corbusier
Wanneer 1922
Adres: Avenue Reille 53,  14e arrondissement
Metro: Cité Universitaire

Maison Ozenfant in originele staat, nog met het zaagtand dak boven het atelier. Met veel glas in verband met lichtval in het atelier. Nu vervangen door een plat dak met terras

67c799a1ed6cd65dc6a8b381f8dc3ab5

Atelier Ozenfant. De hoge atelier ruimte op de tweede verdieping

Ateliers Montsouris

Aan de rand van het Parc Montsouris vinden we een mooi appartementengebouw van de Franse architect Michel Roux-Spitz (1888-1957)

Roux Spitz ontwierp dit gebouw in 1930 voor Jean Perzel, meesterlampenier, als ateliers en magazijnen voor zijn lampenzaak. De werknemers bewoonden de bovenste etages en zijn nog steeds in gebruik.

Het pand is een historisch monument en maakt deel uit van de série blanche van de architect en bevat verschillende mooie Art Deco stijl kenmerken. De grote ramen aan de voorzijde laten zien dat de appartementen allemaal Lofts // Studios betreffen. Verder verbluffend is dat alle appartementen uitkijken op Parc Mountsouris. En onderin het gebouw zit nog steeds de winkel van Perzel met high class Art Nouveau verlichting. Perzel >>>> .

Qua bouw wordt dit appartementen gebouw wel vergeleken met de appartementen van Roux Spitz aan de Guynemer en quai d’Orsay. De appartementen hebben allemaal de duplex indeling. Woongedeelte met atelier en keuken bevinden zich in het lage gedeelte, slaapvertrek en badkamer bevinden zich in het hoge gedeelte

Ateliers Montsouris
adres 3 rue de la Cité Universitaire, Paris 14ème
Architect Michel Roux Spitz
gebouwd :1930

Rue Georges Braque

De Rue Georges Braque is een doodlopend straatje aan de Rue du Nansouty in het 14e arrondissement van Parijs. Net als Villa Seurat, Rue Gauget en Square de Montsouris was dit een een stuk grond dat is aangekocht (begin twintiger jaren) met als doel er woonateliers te bouwen voor beeldend kunstenaars die toen faam en welvaart kenden De architect Marcel Zielinsky speelde een centrale rol bij de planning en inrichting van dit straatje

De ingang van Rue Georges Braque met direct op rechts maison Guggenbuhl van Andre Lurcat. verderop de villa’s van Zielinksy en Fischer . Bron Wikipedia >>>

Hoewel Marcel Zielinski, architect in Parijs van Poolse afkomst, vooral bekend is van de door hem ontworpen ateliers in de rue Gauguet, heeft hij nog veel meer woonateliers ontworpen, voornamelijk in het 14e en 15e arrondissement. Dat hij een volgeling was van Le Corbusier is ook bij die andere ateliers goed te zien. In de rue Georges Braque die in 1927 werd aangelegd als rue du Douanier en pas in 1976 hernoemd werd naar de beroemde schilder Braque die er op nr 6 zijn atelier had, gebouwd door de Gebr. Perret.

P1020734Zielinski was bij de verkaveling van de straat betrokken als vertegenwoordiger van de eigenaar van de grond, een zekere monsieur Haas.

Hij heeft in de straat dan ook woonateliers ontworpen voor diverse kunstenaars maar ook nog een plekje voor zichzelf (ik weet niet of hij er zelf woonde of het huis verhuurde want hij had een huis annex architectenbureau op 17, square de Montsouris

 

 

In de rue Georges Braque zijn de volgende ateliers van zijn hand:

op nr. 1 bis voor Mme Magnard (1928)P1010287

 

 

 

 

 

 

 

 

op nr 5 voor de schilder André Dérain, hoewel volgens vele publicaties er tegenwoordig (2020)  van uitgegaan wordt dat dit pand  aan Raymond Fischer is toe te schrijven

 

 

 

 

 

 

 

 

 

op nr. 8 het bakstenen huis voor hemzelf (1932)P1010276

 

 

 

 

 

 

 

 

en op nr. 14 voor de heer Jallot (1929)P1010265

P1020742

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

op nr. 9 een pand van Raymond Fischer voor famille Kroyer-Kielberg “hôtel Kielberg”waar de Chinese schilder Oui zijn woonatelier had

Dit artikel uit 2013l moest een beetje aangepast worden omdat bij verdere research blijkt dat er in deze straat ook nog twee huizen van (Paul) Raymond Fischer staan en wel op nr. 5 en nr. 9. De foto’s waren al gemaakt maar hadden nog geen tekst.

Appartement Lempicka

In 1929 ontwierp Mallet Stevens voor aan de Rue Mechain in Parijs een appartementengebouw met twee bijzondere Duplex Ateliers.

Het appartementen gebouw aan de Rue Mechain , in het 14e arrondissement van Parijs ontworpen door Robert Mallet-Stevens (1886-1945) bevat 12 appartementen en twee ateliers gebouwd in Duplex stijl.

Eén van die twee bijzondere ateliers was lang de woning/atelier van de Poolse schilderes Tamara Lempicka.  Het appartement is niet alleen een bijzonder onderdeel van het appartementen complex maar ook door de inrichting. Want die is van de hand van Mallet Stevens. De inrichting was minimalistisch zoals ook Le Corbusier en Rietveld graag werkten. En dus zeer modern in die tijd. Het is een prachtige duplex met veel licht, doorlopende ruimtes en glas in lood ramen van Barillet. Dat is de glasbewerker met wie Mallet Stevens wel vaker heeft gewerkt.

Het appartementencomplex is op afspraak te bezoeken, maar het appartement helaas niet. Het is privé bezit . De foto’s zijn uit 2017. Toen stond het te koop voor 2,5 miljoen. De verkoop “folder” >>

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Appartement Lempicka
adres 7, Rue Méchain, Paris 14ème
Architect Robert Mallet Stevens
gebouwd :1930


Extra bronnen op het web:
Op Parijs1900 over het hele appartementencomplex >>
The Good hub over dit gebouw van Mallet Stevens >>

Immeuble rue Campagne Première

Architect André (Louis) Arfvidson (1870-1935) ontwierp in 1911 op het adres 31-31bis rue Campagne Première (14e arr.) een groot gebouw met 20 duplex atelierwoningen.

De woningen lopen door naar 25  Passage d’Enfer. De gevels zijn gedecoreerd met keramieke tegels en gevlamde zandsteen, toegeschreven aan de keramist Alexandre Bigot. Het gebouw wordt algemeen beschouwd als art nouveau met een duidelijke verwijzing naar art déco en zelfs modern internationalisme. Het atelier/woningen complex werd destijds gebouwd met luxe voorzieningen zoals een lift en telefoons voor de appartementen. Onder andere Man Ray verbleef hier.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
Architect André (Louis) Arfvidson
Gebouwd 1911
Adres 31-31bis rue Campagne Première (14e arr.)
Métro M 4 of 6, station Raspail

7 rue Méchain, 75014

Op 7 rue Méchain, een straatje in het 14e arr. staat achterin de tuin een bijzonder gebouw naar ontwerp van Robert Mallet-Stevens (1886-1945) in opdracht van Jean Deschamps, de eigenaar van het perceel. Het huis aan de straat was een bestaande woning. Mallet-Stevens heeft als een soort “voorafje” de gevel voorzien van 2 patrijspoorten met glas ontworpen door de meester-glazenier Louis Barillet, een art-deco deur van Jean Prouvé en een vernieuwd trappenhuis met ramen van Barillet tot aan de eerste etage.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

We gaan de tuin in waar het nieuwe gebouw staat. Na een eerste bouwaanvraag op 14 januari 1928, die werd afgewezen omdat er een aantal dingen ontbraken in de constructie, werd de tweede wel gehonoreerd en werd in 1929 aan de bouw begonnen. Het gebouw is opgetrokken in gewapend beton en baksteen en bestaat uit 12 appartementen en 2 duplex ateliers bedoeld voor de verhuur. Het is in een L vorm gebouwd; de twee delen zijn ongelijk in hoogte en breedte, links 6 verdiepingen en rechts 9. De spil van het gebouw bevat de entree en het trappenhuis met verticale glas-in-loodramen van alweer Louis Barillet, een glaskunstenaar met wie Mallet-Stevens vaak samenwerkte. De afwerking van het geheel is zeer luxueus: mahoniehouten deuren, tapijten in art deco, geglazuurd tegelwerk, liften waaronder 1 dienstlift.

tuinkant van het gebouw aan de straat

 

 

 

 

 

 

 

 

 

links het atelier van Tamara de Lempicka, Poolse art deco kunstschilderes: selfportrait-in-the-green-bugatti 1925

 

 

 

 

 

 

rechterdeel van de L met atelier (niet bekend van wie)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

entree

 

 

 

 

 

 

verwarmingselement

 

 

 

 

 

 

 

 

wenteltrap

 

Om dit gebouw te verlaten moet je weer door de tuin naar het huis aan de straat of door de kelder waar een onderdoorgang is gebouwd. Toen het gebouw in gebruik werd genomen was er ook personeel van de verschillende huurders, die moesten in ieder geval door de kelder!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Verder is het gebouw te zien vanaf de boulevard Arago.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Métrostation Denfert-Rochereau: lijn 4, 6, RER B

Métrostation St Jacques: lijn 6

Ik kon het gebouw bezoeken in het kader van de Journées du Patrimoine. Je moest inschrijven per mail, opgeven welk uur op zondag 16 september en dan maar afwachten dus ik had geluk: kreeg bericht 2 dagen voor vertrek naar Parijs. Groepje van 20 ongeveer, visite commentée + mooi foldertje, alleen de collectieve onderdelen (jammer, geen appartement).