Begin 20ste eeuwse architectuur in het 14e arr

Het buurtje rondom Parc Montsouris is na het 16e arrondissement de tweede hotspot van “Begin 20ste eeuwse architectuur”in Parijs. Met huizen van Lurcat, Le Corbusier , Perret en  Elkouken.

Opvallend is de grote hoeveelheid atelierwoningen in deze buurt. Huizen met een doordacht atelier gedeelte voor bijvoorbeeld George Brague, Ozenfant en Seurat.

Studio-Raspail-smal

 

Villa Seurat

villaseurat2De Villa Seurat is een smalle doodlopende straat in het 14e arrondissement met 4 ateliers en 3 kleine villa’s die zijn ontworpen door Andre Lurcat rond 1927. Qua opzet is de straat enigszins vergelijkbaar met de rue Mallet Stevens echter Villa Seurat is smaller en de huizen veel eenvoudiger.

Lurcat heeft de huizen eenvoudig ingedeeld en gebruik gemaakt van goedkope bouwsystemen. De huizen waren ooit allemaal een beetje gelig en daardoor wat groezelig inmiddels zijn meeste van de huizen en ateliers wit gepleisterd.

 

villaseurat4

Architect: André Lurcat
Wanneer 1927
Adres:     Villa Seurat, 14e arr
Metro:     Cité Universitaire

Studio Raspail

De van oorsprong Pools Joodse Architect Bruno Elkouken ontwierp in de jaren dertig een slechts paar gebouwen in Parijs. Zijn Parijse carrière als architect werd onderbroken door de dreiging van het Nazisme, Elkouken vluchtte net als Hector Guimard naar de Verenigde Staten.

Studio-RaspailEén van zijn opmerkelijkste gebouwen is het woongebouw met ateliers, woningen en theater aan de Boulevard Raspail. Hij ontwierp het begin jaren dertig . Het gebouw is strak en minimalistisch van vormgeving maar Elkouken bracht bijzondere details. Zo heeft hij afwisselend ronde vormen en strakke hoeken gebruikt en hij zorgde dat de mooie ramen wat uitstaken en over twee verdiepingen heen spanden maar ook liet hij de Façade op verschillende plekken verspringen waardoor het gebouw dynamiek kreeg.

 

Elkouken_bd_Montparnasse

Bd Montparnasse

Andere gebouwen van Bruno Elkouken zijn te vinden aan de Rue du Theatre 138 in het 15e arrondissement en aan de Boulevard du Montparnasse (nr 148). Beide gebouwen zijn ontworpen en gebouwd in de begin jaren dertig

Architect:        Bruno Elkouken
Waar               Boulevard Raspail 216 (14e arr)
Wanneer         1934
Stijl                 Minimalistisch

Ateliers Zielinsky

ZielinsksyRue Gauget is een smal doodlopende straatje met een paar atelierwoningen (1929-1931) gelegen vlak achter Cite Seurat in het 14e arrondissement

Op de nrs 3, 5 en 7 van de rue Gauget vinden we fraaie witgepleisterde studio’s/ateliers ontworpen door de architect Marcel Zielinsky. onder ander voor de Amerikaanse uitgever / schrijver Schempp

De huizen zijn gebouwd in de puristische stijl van Le Corbusier: strakke lijnen met witgepleisterd beton.

Architect: Marcel Zielinsky
Wanneer 1929
Adres: Rue Gauget, 14e arr
Metro: Cité Universitaire

 

ruegauguet1960-3

Lemordant studio

LemordantLemordant studio (1929), op de avenue René Coty (nr 50) . Studio en woonhuis gebouwd voor de architect zelf in samenwerking met Launay. Het huis wordt ook wel Hôtel Lemordant genoemd.

Als je er vlak langs loopt vanaf de Avenue René Coty valt het huis niet op vanwege de hoge blinde muur. Als je wat meer afstand neemt krijg je een betere indruk. Nog beter zicht krijg je door 100 m voor het huis vanaf de Avenue Coty de Rue des Artistes in te slaan.

rue Georges Braque

Hoewel Marcel Zielinski, architect in Parijs van Poolse afkomst, vooral bekend is van de door hem ontworpen ateliers in de rue Gauguet, heeft hij nog veel meer woonateliers ontworpen, voornamelijk in het 14e en 15e arrondissement. Dat hij een volgeling was van Le Corbusier is ook bij die andere ateliers goed te zien. In de rue Georges Braque die in 1927 werd aangelegd als rue du Douanier en pas in 1976 hernoemd werd naar de beroemde schilder Braque die er op nr 6 zijn atelier had, gebouwd door de Gebr. Perret.

P1020734Zielinski was bij de verkaveling van de straat betrokken als vertegenwoordiger van de eigenaar van de grond, een zekere monsieur Haas.

Hij heeft in de straat dan ook woonateliers ontworpen voor diverse kunstenaars maar ook nog een plekje voor zichzelf (ik weet niet of hij er zelf woonde of het huis verhuurde want hij had een huis annex architectenbureau op 17, square de Montsouris

 

 

In de rue George Braque zijn de volgende ateliers van zijn hand:

op nr. 1 bis voor Mme Magnard (1928)P1010287

 

 

 

 

 

 

 

 

 

op nr. 8 het bakstenen huis voor hemzelf (1932)P1010276

 

 

 

 

 

 

 

 

 

op nr 5 een atelier voor de beroemde fauvistische schilder André Derain (1927)P1010278

 

 

 

 

 

 

 

 

en op nr. 14 voor de heer Jallot (1929)P1010265

P1020742

 

 

 

 

 

 

 

 

 

La maison-atelier de Georges Braque

In het 14e arrondissement vinden we een straatje waar nogal wat beroemdheden hebben gewoond. Het is de Rue Georges Braque. Het straatje werd in 1927 aangelegd als de rue du Douanier en in 1976 hernoemd naar de beroemde schilder Braque die er op nr 6 zijn atelier had. Het atelier van George Braque werd ontworpen door de Franse architect Auguste Perret.

Elders op Parijs1900 worden ook de andere interessante huizen besproken in de Rue George Braque >>>

Georges_Braque_rue_6_Braque_Auguste_Perret_01_max-2Waar          6 Rue George Braque (14e arrondissement)
Wanneer    1927
Architect     Auguste Perret

Immeuble rue Campagne Première

Architect André (Louis) Arfvidson (1870-1935) ontwierp in 1911 op het adres 31-31bis rue Campagne Première (14e arr.) een groot gebouw met 20 duplex atelierwoningen.

De woningen lopen door naar 25  Passage d’Enfer. De gevels zijn gedecoreerd met keramieke tegels en gevlamde zandsteen, toegeschreven aan de keramist Alexandre Bigot. Het gebouw wordt algemeen beschouwd als art nouveau met een duidelijke verwijzing naar art déco en zelfs modern internationalisme. Het atelier/woningen complex werd destijds gebouwd met luxe voorzieningen zoals een lift en telefoons voor de appartementen. Onder andere Man Ray verbleef hier.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
Architect André (Louis) Arfvidson
Gebouwd 1911
Adres 31-31bis rue Campagne Première (14e arr.)
Métro M 4 of 6, station Raspail

7 rue Méchain, 75014

Op 7 rue Méchain, een straatje in het 14e arr. staat achterin de tuin een bijzonder gebouw naar ontwerp van Robert Mallet-Stevens (1886-1945) in opdracht van Jean Deschamps, de eigenaar van het perceel. Het huis aan de straat was een bestaande woning. Mallet-Stevens heeft als een soort “voorafje” de gevel voorzien van 2 patrijspoorten met glas ontworpen door de meester-glazenier Louis Barillet, een art-deco deur van Jean Prouvé en een vernieuwd trappenhuis met ramen van Barillet tot aan de eerste etage.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

We gaan de tuin in waar het nieuwe gebouw staat. Na een eerste bouwaanvraag op 14 januari 1928, die werd afgewezen omdat er een aantal dingen ontbraken in de constructie, werd de tweede wel gehonoreerd en werd in 1929 aan de bouw begonnen. Het gebouw is opgetrokken in gewapend beton en baksteen en bestaat uit 12 appartementen en 2 duplex ateliers bedoeld voor de verhuur. Het is in een L vorm gebouwd; de twee delen zijn ongelijk in hoogte en breedte, links 6 verdiepingen en rechts 9. De spil van het gebouw bevat de entree en het trappenhuis met verticale glas-in-loodramen van alweer Louis Barillet, een glaskunstenaar met wie Mallet-Stevens vaak samenwerkte. De afwerking van het geheel is zeer luxueus: mahoniehouten deuren, tapijten in art deco, geglazuurd tegelwerk, liften waaronder 1 dienstlift.

tuinkant van het gebouw aan de straat

 

 

 

 

 

 

 

 

 

links het atelier van Tamara de Lempicka, Poolse art deco kunstschilderes: selfportrait-in-the-green-bugatti 1925

 

 

 

 

 

 

rechterdeel van de L met atelier (niet bekend van wie)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

entree

 

 

 

 

 

 

verwarmingselement

 

 

 

 

 

 

 

 

wenteltrap

 

Om dit gebouw te verlaten moet je weer door de tuin naar het huis aan de straat of door de kelder waar een onderdoorgang is gebouwd. Toen het gebouw in gebruik werd genomen was er ook personeel van de verschillende huurders, die moesten in ieder geval door de kelder!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Verder is het gebouw te zien vanaf de boulevard Arago.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Métrostation Denfert-Rochereau: lijn 4, 6, RER B

Métrostation St Jacques: lijn 6

Ik kon het gebouw bezoeken in het kader van de Journées du Patrimoine. Je moest inschrijven per mail, opgeven welk uur op zondag 16 september en dan maar afwachten dus ik had geluk: kreeg bericht 2 dagen voor vertrek naar Parijs. Groepje van 20 ongeveer, visite commentée + mooi foldertje, alleen de collectieve onderdelen (jammer, geen appartement).

 

College Neerlandais

dudokcollegeneerlandais2 (2)Vlak achter Parc Montsouris aan de Boulevard Jourdan ligt de Cite Universitaire . Een campus voor studenten uit de gehele wereld met gebouwen ontworpen door architecten uit verschillende landen. De meeste studenten paviljoens zijn gebouwd tussen 1920 en 1940. Le Corbusier ontwierp le Pavillon Suisse en Willem Dudok het college Neerlandais. Dit paviljoen is gebouwd in de stijl van het minimalistisch bouwen waarin Le Corbusier en Mallet Stevens in die tijd ook bouwden en herinnert bovendien ook sterk aan het raadhuis in Hilversum van Dudok . In 1927 is met de bouw begonnen in opdracht van de Nederlandse Staat en officieel was het gebouw pas echt af in 1939. Geldgebrek gaf enorme vertraging. De laatste 3 jaar was het gebouw al bewoond terwijl het nog niet af was 😉
Nog steeds is het Nederlandse paviljoen in gebruik als studentenhuisvesting echter het gebouw is intussen ernstig vervallen. Dat verbaast niet na bijna 70 jaar intensieve studentenbewoning. Een groot aantal paviljoens zijn al enige tijd geleden gerestaureerd, het college Neerlandais echter niet. Sinds december 2006 zijn er gelukkig plannen om ook dit gebouw te herstellen. Zowel de Nederlandse overheid als de Franse overheid hebben geld beschikbaar gesteld voor de renovatie. Deze kwestie speelt al enige jaren.

dudokcollegeneerlandais1