Immeuble rue Campagne Première

Architect André (Louis) Arfvidson (1870-1935) ontwierp in 1911 op het adres 31-31bis rue Campagne Première (14e arr.) een groot gebouw met 20 duplex atelierwoningen.

De woningen lopen door naar 25  Passage d’Enfer. De gevels zijn gedecoreerd met keramieke tegels en gevlamde zandsteen, toegeschreven aan de keramist Alexandre Bigot. Het gebouw wordt algemeen beschouwd als art nouveau met een duidelijke verwijzing naar art déco en zelfs modern internationalisme. Het atelier/woningen complex werd destijds gebouwd met luxe voorzieningen zoals een lift en telefoons voor de appartementen. Onder andere Man Ray verbleef hier.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
Architect André (Louis) Arfvidson
Gebouwd 1911
Adres 31-31bis rue Campagne Première (14e arr.)
Métro M 4 of 6, station Raspail

Appartement Lempicka

In 1929 ontwierp Mallet Stevens een appartementengebouw met twee bijzondere Duplex Ateliers.

Het appartementen gebouw aan de Rue Mechain , in het 14e arrondissement van Parijs ontworpen door Robert Mallet-Stevens (1886-1945) bevat 12 appartementen en twee ateliers gebouwd in Duplex stijl.

Eén van die twee bijzondere ateliers was lang de woning/atelier van de Poolse schilderes Tamara Lempicka.  Het appartement is niet alleen een bijzonder onderdeel van het appartementen complex maar ook door de inrichting. Want die is van de hand van Mallet Stevens. De inrichting was minimalistisch zoals ook Le Corbusier en Rietveld graag werkten. En dus zeer modern in die tijd. Het is een prachtige duplex met veel licht, doorlopende ruimtes en glas in lood ramen van Barillet. Dat is de glasbewerker met wie Mallet Stevens wel vaker heeft gewerkt.

Het appartementencomplex is op afspraak te bezoeken, maar het appartement helaas niet. Het is privé bezit . De foto’s zijn uit 2017. Toen stond het te koop voor 2,5 miljoen. De verkoop “folder” >>

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Appartement Lempicka
adres 7, Rue Méchain, Paris 14ème
Architect Robert Mallet Stevens
gebouwd :1930


Extra bronnen op het web:
Op Parijs1900 over het hele appartementencomplex >>
The Good hub over dit gebouw van Mallet Stevens >>

Link

Le Pavillon Suisse

Het Zwitserse paviljoen (ook wel Fondation Suisse genoemd) op de Internationale Campus van de Universiteit van Parijs, La Cité Universitaire, is een ontwerp van de architecten Le Corbusier en zijn neef Pierre Jeanneret in opdracht van de Zwitserse Federale Regering.

Het gebouw werd ontworpen en gebouwd tussen 1931 en 1933 op een terrein in het 14e arr. dat was vrijgekomen na de afbraak van de militaire omwalling van Thiers. Ik was er al eens geweest en had toen maar 2 foto’s gemaakt. Pas geleden las ik over de lounge in het gebouw, reden om weer eens te gaan kijken. Van buitenaf valt er weinig te bespeuren van het interieur maar je kan op visite iedere dag van 10.00-12.00 en 14.00- 17.00 uur. Een visite libre (dus zonder gids en tijdsduur) kost je 2 euro waarvoor je dan ook nog een mooie brochure ontvangt.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

In de laagbouw is de lounge gevestigd, het middendeel is de Nevadaglass wall met de receptie, 2 kamers voor de administratie, 1 kamer voor de huisbewaarder, de lift en het trappenhuis naar de beide slaapgebouwen.

De wandschildering i(op de foto hierboven) s van Le Corbusier zelf en in 1948 aangebracht in plaats van een fotomuur. De ruimte bevat ook een keukenblok in de oorsponkelijke kleur: felgeel.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het bankje met geglazuurde tegels en voorzien van een zijtafeltje is in 1953 toegevoegd door Le Corbusier. In de lounge is er nog één en ook op de eerste etage in het trappenhuis. De zijtafeltjes zijn gedecoreerd met een paar bouwkundige principes van de architecten.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De Modulor: de menselijke maat in het bouwen, 2.26m hoogx1.83m breed. De studentenkamers in het gebouw voldoen hieraan.

De hal is vrij neutraal, de receptie daarentegen weer een en al kleur

Deze veranderingen/toevoegingen zijn alle uit de jaren 1948-1953 door Le Corbusier zelf.

Dan is er op de 1e etage 1 kamer voor bezoek opengesteld: alles is origineel (douches waren jarenlang op de campus alleen in het Pavillon Suisse te vinden).

ook het meubilair in de lounge is ontworpen door Le Corbusier. Het Pavillon Suisse is een Frans historisch monument.


Pavillon Suisse
adres 7 K boulevard Jourdan, 75014 Paris
Métro étro lijn 4 Porte d’Orléans, RER B Cité Universitaire.
Architect Le Cobusier
gebouwd :1931 -1933

7 rue Méchain, 75014

Op 7 rue Méchain, een straatje in het 14e arr. staat achterin de tuin een bijzonder gebouw naar ontwerp van Robert Mallet-Stevens (1886-1945) in opdracht van Jean Deschamps, de eigenaar van het perceel. Het huis aan de straat was een bestaande woning. Mallet-Stevens heeft als een soort “voorafje” de gevel voorzien van 2 patrijspoorten met glas ontworpen door de meester-glazenier Louis Barillet, een art-deco deur van Jean Prouvé en een vernieuwd trappenhuis met ramen van Barillet tot aan de eerste etage.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

We gaan de tuin in waar het nieuwe gebouw staat. Na een eerste bouwaanvraag op 14 januari 1928, die werd afgewezen omdat er een aantal dingen ontbraken in de constructie, werd de tweede wel gehonoreerd en werd in 1929 aan de bouw begonnen. Het gebouw is opgetrokken in gewapend beton en baksteen en bestaat uit 12 appartementen en 2 duplex ateliers bedoeld voor de verhuur. Het is in een L vorm gebouwd; de twee delen zijn ongelijk in hoogte en breedte, links 6 verdiepingen en rechts 9. De spil van het gebouw bevat de entree en het trappenhuis met verticale glas-in-loodramen van alweer Louis Barillet, een glaskunstenaar met wie Mallet-Stevens vaak samenwerkte. De afwerking van het geheel is zeer luxueus: mahoniehouten deuren, tapijten in art deco, geglazuurd tegelwerk, liften waaronder 1 dienstlift.

tuinkant van het gebouw aan de straat

 

 

 

 

 

 

 

 

 

links het atelier van Tamara de Lempicka, Poolse art deco kunstschilderes: selfportrait-in-the-green-bugatti 1925

 

 

 

 

 

 

rechterdeel van de L met atelier (niet bekend van wie)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

entree

 

 

 

 

 

 

verwarmingselement

 

 

 

 

 

 

 

 

wenteltrap

 

Om dit gebouw te verlaten moet je weer door de tuin naar het huis aan de straat of door de kelder waar een onderdoorgang is gebouwd. Toen het gebouw in gebruik werd genomen was er ook personeel van de verschillende huurders, die moesten in ieder geval door de kelder!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Verder is het gebouw te zien vanaf de boulevard Arago.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Métrostation Denfert-Rochereau: lijn 4, 6, RER B

Métrostation St Jacques: lijn 6

Ik kon het gebouw bezoeken in het kader van de Journées du Patrimoine. Je moest inschrijven per mail, opgeven welk uur op zondag 16 september en dan maar afwachten dus ik had geluk: kreeg bericht 2 dagen voor vertrek naar Parijs. Groepje van 20 ongeveer, visite commentée + mooi foldertje, alleen de collectieve onderdelen (jammer, geen appartement).

 

Begin 20ste eeuwse architectuur in het 14e arr

Het buurtje rondom Parc Montsouris is na het 16e arrondissement de tweede hotspot van “Begin 20ste eeuwse architectuur”in Parijs. Met huizen van Lurcat, Le Corbusier , Perret en  Elkouken.

Opvallend is de grote hoeveelheid atelierwoningen in deze buurt. Huizen met een doordacht atelier gedeelte voor bijvoorbeeld George Brague, Ozenfant en Seurat.

Studio-Raspail-smal

 

Atelier Ozenfant

maison-ozenfantDeze stedelijke villa nabij het Parc Montsouris is door Le Corbusier ontworpen als een atelier woning voor de schilder Ozenfant.

Dit is goed te zien aan de inrichting van de tweede verdieping van het huis. Een hoek van het atelier is maximaal benut met ramen. Het licht komt daar zowel door grote ramen als door het plafond naar binnen.

Le Corbusier heeft overigens hier nog geen gebruik gemaakt van zijn vernieuwende opvattingen over architectuur. Er wordt dus geen gebruik gemaakt van steunende pilaren, de muren zijn dragend en er kan daardoor geen gebruik gemaakt worden van een vrije plattegrond en een vrije gevel.

Architect: Le Corbusier
Wanneer 1922
Adres: Avenue Reille 53,  14e arr
Metro: Cité Universitaire

 

67c799a1ed6cd65dc6a8b381f8dc3ab5

Maison Guggenbuhl

paris_14_rue_nansoutyDeze mooie villa is een ontwerp van Lurcat en heeft uitzicht op het Parc Montsouris. Vlakbij Atelier Ozenfant.

Dit huis is wit gepleisterd en te herkennen aan de karakteristieke luifel. Lurcat is in zijn bouwen sterk beïnvloed door le Corbusier. Hij maakt bijvoorbeeld gebruik van de dragende pilaren waardoor binnen en buiten muren vrijelijker te plaatsen zijn. en je ziet duidelijk dat Lurcat net als le Corbusier dat gedaan heeft bij Villa Savoye de daken een functie gegeven. Meestal als terras.

Adres: Hoek Rue Nantsouty/rue George Braque.

Metro: Cité Universitaire

Villa Seurat

villaseurat2De Villa Seurat is een smalle doodlopende straat in het 14e arrondissement met 4 ateliers en 3 kleine villa’s die zijn ontworpen door Andre Lurcat rond 1927. Qua opzet is de straat enigszins vergelijkbaar met de rue Mallet Stevens echter Villa Seurat is smaller en de huizen veel eenvoudiger.

Lurcat heeft de huizen eenvoudig ingedeeld en gebruik gemaakt van goedkope bouwsystemen. De huizen waren ooit allemaal een beetje gelig en daardoor wat groezelig inmiddels zijn meeste van de huizen en ateliers wit gepleisterd.

 

villaseurat4

Architect: André Lurcat
Wanneer 1927
Adres:     Villa Seurat, 14e arr
Metro:     Cité Universitaire

Ateliers Zielinsky

ZielinsksyRue Gauget is een smal doodlopende straatje met een paar atelierwoningen (1929-1931) gelegen vlak achter Cite Seurat in het 14e arrondissement

Op de nrs 3, 5 en 7 van de rue Gauget vinden we fraaie witgepleisterde studio’s/ateliers ontworpen door de architect Marcel Zielinsky. onder ander voor de Amerikaanse uitgever / schrijver Schempp

De huizen zijn gebouwd in de puristische stijl van Le Corbusier: strakke lijnen met witgepleisterd beton.

Architect: Marcel Zielinsky
Wanneer 1929
Adres: Rue Gauget, 14e arr
Metro: Cité Universitaire

 

ruegauguet1960-3

Lemordant studio

LemordantLemordant studio (1929), op de avenue René Coty (nr 50) . Studio en woonhuis gebouwd voor de architect zelf in samenwerking met Launay. Het huis wordt ook wel Hôtel Lemordant genoemd.

Als je er vlak langs loopt vanaf de Avenue René Coty valt het huis niet op vanwege de hoge blinde muur. Als je wat meer afstand neemt krijg je een betere indruk. Nog beter zicht krijg je door 100 m voor het huis vanaf de Avenue Coty de Rue des Artistes in te slaan.