La Maison Gaut

La Maison Gaut staat op de hoek van 8 rue Nansouty en 2 (rue du) Square de Monsouris in het 14e arr.

Waar op 51 het pand van de schilder Ozenfant, ontworpen door Le Corbusier, staat, staat aan de andere kant van het straatje op 2 het pand van kunstverzamelaar en filmproducent Pierre Gaut, ontworpen door Auguste Perret (Perret Frères, de broer Gustave doet altijd mee als architect maar meer op de achtergrond, bij Perret Frères is de derde broer Claude de ondernemer.)  Beide panden dateren uit 1923. Heel contraversieel: oorspronkelijk zou Perret voor Ozenfant bouwen en andersom Le Corbusier voor Gaut. Iedereen boos.

Pierre Gaut ziet af van verdere samenwerking met Le Corbusier. Deze is verontwaardigd over de manier waaop hij behandeld is en schrijft dat in een brief aan Perret, zijn oude leermeester en vriend, met het verzoek voor hem te bemiddelen bij Gaut.Een deel van zijn boosheid bestaat uit een vermoeden, dat er een hetze tegen hem gaande is: hij zou worden beschuldigd van plagiaat en aan de haal gaan met de ideeën van anderen o.a. Perret, zijn clienten ruïneren etc. Hoe dan ook de bemiddeling door Perret heeft niet het gewenste resultaat; Perret wordt zelf de architect van Gaut. Hij schrijft nogmaals aan Perret en verklaart hem “u stelt zogenaamd de definitieve regels voor de moderne architectuur, zowel esthetisch als bouwkundig,vast, u wilt werkelijk niet inzien en toelaten dat anderen er anders over denken en dat, als men u al een perfecte ingénieur vindt, dat zeker minder zeker is met betrekking tot uw bijdragen aan de bouwkunst”. Ze worden nooit meer goede vrienden. (Le Corbusier heeft vele brieven aan Perret geschreven, gebundeld in diverse boeken.”lettres à Auguste Perret” en spreekt hem aan als chèr monsieur Auguste. Hij heeft 14 maanden(1908-09) als stagiair bij Perret Fréres geleerd en gewerkt.

bron oude foto’s “Louise Campbell: Perret versus Le Corbusier.

Hieronder nog een foto  van maison Ozenfant met pal links daarvan op nr. 49 een pand van Perret voor Roger Bissière (zie Les castors de Montsouris). Dat is dan wel een beetje een “braaf” pand.

Le Pavillion Suisse

Het Zwitserse paviljoen (ook wel Fondation Suisse genoemd) op de Internationale Campus van de Universiteit van Parijs, La Cité Universitaire, is een ontwerp van de architecten Le Corbusier en zijn neef Pierre Jeanneret in opdracht van de Zwitserse Federale Regering.

Het gebouw werd ontworpen en gebouwd tussen 1931 en 1933 op een terrein in het 14e arr. dat was vrijgekomen na de afbraak van de militaire omwalling van Thiers. Ik was er al eens geweest en had toen maar 2 foto’s gemaakt. Pas geleden las ik over de lounge in het gebouw, reden om weer eens te gaan kijken. Van buitenaf valt er weinig te bespeuren van het interieur maar je kan op visite iedere dag van 10.00-12.00 en 14.00- 17.00 uur. Een visite libre (dus zonder gids en tijdsduur) kost je 2 euro waarvoor je dan ook nog een mooie brochure ontvangt.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

In de laagbouw is de lounge gevestigd, het middendeel is de Nevadaglass wall met de receptie, 2 kamers voor de administratie, 1 kamer voor de huisbewaarder, de lift en het trappenhuis naar de beide slaapgebouwen.

De wandschildering i(op de foto hierboven) s van Le Corbusier zelf en in 1948 aangebracht in plaats van een fotomuur. De ruimte bevat ook een keukenblok in de oorsponkelijke kleur: felgeel.

 

 

 

 

 

 

 

Het bankje met geglazuurde tegels en voorzien van een zijtafeltje is in 1953 toegevoegd door Le Corbusier. In de lounge is er nog één en ook op de eerste etage in het trappenhuis. De zijtafeltjes zijn gedecoreerd met een paar bouwkundige principes van de architecten.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De Modulor: de menselijke maat in het bouwen, 2.26m hoogx1.83m breed. De studentenkamers in het gebouw voldoen hieraan.

De hal is vrij neutraal, de receptie daarentegen weer een en al kleur

Deze veranderingen/toevoegingen zijn alle uit de jaren 1948-1953 door Le Corbusier zelf.

Dan is er op de 1e etage 1 kamer voor bezoek opengesteld: alles is origineel (douches waren jarenlang op de campus alleen in het Pavillon Suisse te vinden).

ook het meubilair in de lounge is ontworpen door Le Corbusier. Het Pavillon Suisse is een Frans historisch monument.


Pavillon Suisse
adres 7 K boulevard Jourdan, 75014 Paris
Métro étro lijn 4 Porte d’Orléans, RER B Cité Universitaire.
Architect Le Cobusier
gebouwd :1931 -1933

Begin 20ste eeuwse architectuur in het 14e arr

Het buurtje rondom Parc Montsouris is na het 16e arrondissement de tweede hotspot van “Begin 20ste eeuwse architectuur”in Parijs. Met huizen van Lurcat, Le Corbusier , Perret en  Elkouken.

Opvallend is de grote hoeveelheid atelierwoningen in deze buurt. Huizen met een doordacht atelier gedeelte voor bijvoorbeeld George Brague, Ozenfant en Seurat.

Studio-Raspail-smal

 

Villa Seurat

villaseurat2

De eerste huizen van Cité Seurat met direct rechts op nr 1 het huis van de Amerikaanse schrijver Frank Townshend . Daarachter op 1 bis het huis van beeldhouwer Robert Couturier [architect Jean-Charles Moreux] . Verderop rechts begint het rijtje huizen van André Lurcat met op nr het huis van Goerg en Gromaire met de zo kenmerkende ronding in de voorgevel. 

De Villa Seurat is een smalle doodlopende straat in het 14e arrondissement van zo’n 130 meter lang met 4 ateliers en 3 kleine villa’s die zijn ontworpen door Andre Lurcat rond 1925-1927.

Qua opzet is de straat enigszins vergelijkbaar met de rue Mallet Stevens in het 16e arrondissement echter Villa Seurat is smaller en de huizen veel eenvoudiger. Maar ook hier werd gebouwd voor beeldende kunstenaars die hier konden wonen en werken. Dus vaak op de bovenverdieping een licht atelier met ramen aan de Noordzijde.

In de eerste jaren hebben beeldend kunstenaars zoals Goerg en Lomaire, Townshend, Jean Lurcat en Quillé in het straatje gewoond.

Parijs Cité Seurat nr 1 door André Lurcat gebouwd voor F. Townshend

Het huis voor Twonshend aan de kop van het straatje is opvallend groot en heeft het meeste weg van een stadvilla zoals Villa Gugenbuhl aan het Parc Montsouris (Parijs1900 >>> ) Maar voor de rest heeft  Lurcat  de huizen eenvoudig ingedeeld en heeft hij gebruik gemaakt van moderne en goedkope bouwsystemen. De huizen waren ooit allemaal een beetje gelig en daardoor wat groezelig inmiddels zijn meeste van de huizen en ateliers wit gepleisterd.

Het huis op nr 7 is ontworpen en gebouwd door de architect Auguste Perret voor de beeldhouwer Chana Orloff

villaseurat4

Cité Seurat , Atelierwoningen op nr 3 en 5 .Architect : André Lurcat

Parijs, Cité Seurat : Ook voor aan de noordzijde van de straat (de even kant) had André Lurcat verschillende huizen ontworpen. Meer een rij appartementen lijkt het. We zien hier op de foto nr 8.

Architect: André Lurcat
Wanneer  1925 – 1927
Adres:     Villa Seurat, 14e arr
Metro:     Cité Universitaire

Studio Raspail

De van oorsprong Pools Joodse Architect Bruno Elkouken ontwierp in de jaren dertig een slechts paar gebouwen in Parijs. Zijn Parijse carrière als architect werd onderbroken door de dreiging van het Nazisme, Elkouken vluchtte net als Hector Guimard naar de Verenigde Staten.

Studio-RaspailEén van zijn opmerkelijkste gebouwen is het woongebouw met ateliers, woningen en theater aan de Boulevard Raspail. Hij ontwierp het begin jaren dertig . Het gebouw is strak en minimalistisch van vormgeving maar Elkouken bracht bijzondere details. Zo heeft hij afwisselend ronde vormen en strakke hoeken gebruikt en hij zorgde dat de mooie ramen wat uitstaken en over twee verdiepingen heen spanden maar ook liet hij de Façade op verschillende plekken verspringen waardoor het gebouw dynamiek kreeg.

 

Elkouken_bd_Montparnasse

Bd Montparnasse

Andere gebouwen van Bruno Elkouken zijn te vinden aan de Rue du Theatre 138 in het 15e arrondissement en aan de Boulevard du Montparnasse (nr 148). Beide gebouwen zijn ontworpen en gebouwd in de begin jaren dertig

Architect:        Bruno Elkouken
Waar               Boulevard Raspail 216 (14e arr)
Wanneer         1934
Stijl                 Minimalistisch

Maison Guggenbuhl

Deze mooie villa is een ontwerp van André Lurcat en heeft uitzicht op het Parc Montsouris. Vlakbij Atelier Ozenfant.

Maison Guggenbuhl in oorspronkelijke toestand eind jaren 20

paris_14_rue_nansoutyLurcat heeft het huis ontworpen voor de schilder Walter Guggenbühl die het huis gebruikte niet alleen als atelier maar ook als woonhuis.

Dit huis is wit gepleisterd en te herkennen aan de karakteristieke luifel. Bij de oplevering waren de kleuren overigens anders, okergeel met wit. Lurcat is in zijn bouwen sterk beïnvloed door le Corbusier en Mallet Stevens. Hij is zijn carriere als architect begonnen aan het bureau van Mallet Stevens.
Van Le Corbusier ontleende hij bijvoorbeeldhet gebruik van de dragende pilaren waardoor binnen en buiten muren vrijelijker te plaatsen zijn. en je ziet duidelijk dat Lurcat net als le Corbusier dat gedaan heeft bij Villa Savoye de daken een functie gegeven. Meestal als terras. De luifel die aan de voorkant van het huis uitsteekt is onderdeel van het dakterras.

Opvallend aan deze villa is het duidelijk zichtbare atelier op de tweede verdieping.

In 1997 is het huis gerestaureerd en zijn er verschillende aanpassingen gedaan om het huis meer te laten voldoen  aan de eisen van deze tijd en is de indeling ook gewijzigd. Dat zie je ook duidelijk als je de twee foto’s hierboven met elkaar vergelijkt

Maison Guggenbuhl
Adres: Hoek Rue Nantsouty/rue George Braque. 14e arrondissement
Architect : Andre Lurcat
Gebouwd : 1927
Metro: Cité Universitaire

Ateliers Zielinsky

ZielinsksyRue Gauget is een smal doodlopende straatje met een paar atelierwoningen (1929-1931) gelegen vlak achter Cité Seurat in het 14e arrondissement

Op de nrs 3, 5 en 7 van de rue Gauget vinden we fraaie witgepleisterde studio’s/ateliers ontworpen door de architect Marcel Zielinsky. onder ander voor de Amerikaanse uitgever / schrijver Schempp.

De huizen zijn gebouwd in de puristische stijl van Le Corbusier: strakke lijnen met witgepleisterd beton.

Architect: Marcel Zielinsky
Wanneer 1929
Adres: Rue Gauget, 14e arr
Metro: Cité Universitaire

 

ruegauguet1960-3

Atelier Ozenfant

maison-ozenfantDeze stedelijke villa nabij het Parc Montsouris in Parijs is door Le Corbusier ontworpen in de twintiger jaren als een atelier woning voor de schilder Ozenfant.

Dat het een atelierwoning is, is goed te zien aan de inrichting van de tweede verdieping van het huis. Een hoek van het atelier is maximaal benut met ramen. Het licht komt daar zowel door grote ramen als door het plafond naar binnen.

Le Corbusier heeft overigens hier nog geen gebruik gemaakt van zijn vernieuwende opvattingen over architectuur. Er wordt dus geen gebruik gemaakt van steunende pilaren, de muren zijn dragend en er kan daardoor geen gebruik gemaakt worden van een vrije plattegrond en een vrije gevel.

Maar wel kenmerkend zijn de brede raampartijen op de 1e verdieping , het lichte en ruime atelier op de bovenverdieping.

Atelier Ozenfant maakt deel uit van het plan Les Castors de Montsouris. Vier kunstenaars ( waaronder Ozenfant en Braque) die op dit stukje grond bij Montsouris hun ateliers hadden gepland. Meer op Parijs1900 >>>

Architect: Le Corbusier
Wanneer 1922
Adres: Avenue Reille 53,  14e arrondissement
Metro: Cité Universitaire

Maison Ozenfant in originele staat, nog met het zaagtand dak boven het atelier. Met veel glas in verband met lichtval in het atelier. Nu vervangen door een plat dak met terras

67c799a1ed6cd65dc6a8b381f8dc3ab5

Atelier Ozenfant. De hoge atelier ruimte op de tweede verdieping

Lemordant studio

In het verlengde van de Avenue Nansouty ligt de Avenue Rene Coty met hoge muren en appartementen gebouwen. Daarachter ligt het enorme water reservoir Montsouris .

Lemordant

Parijs , Montsouris. Lemordant studio Avenue René Coty 52

Op de avenue René Coty (nr 50) vinden we een wit gepleisterd huis met hoge muren. Het is de Lemordant studio gebouwd in 1929. Hotel Lemordant wordt het ook wel genoemd door zijn afmetingen. Het is studio en woonhuis gebouwd voor de schilder /architect Julien Lemordant zelf in samenwerking met decorateur Jean Launay. Lemordant had grote faam als schilder in die tijd en was WO I oorlogsheld.

Als je er vlak langs loopt vanaf de Avenue René Coty valt het huis niet direct op vanwege de hoge blinde muur. Als je wat meer afstand neemt krijg je een betere indruk. Nog beter zicht krijg je door 100 m voor het huis vanaf de Avenue Coty de Rue des Artistes in te slaan. Als de trappen naar Rue l’Aude open zijn kan dat ook.

Het is door de hoogte en de muren een enorm huis met op de bovenverdieping een atelier met glazen dak .

Waarom is het zo’n enorm huis?  Tot aan de 20ste eeuw was dit een stukje van de stad waar veel kalksteen werd afgegraven. Ondergronds en bovengronds. Wat overbleef was een [soms] wat rommelig landschap. Het enorme Montsouris reservoir werd aangelegd ivm de watervoorziening voor dit deel van de stad en overgebleven stukjes grond rondom het reservoir en tussen de alreeds aangelegde Boulevards  werden goedkoop verkocht. Zodoende ging Lemordant aan de slag aan de Avenue Rene Coty en bouwde tegen een wat hoger gelegen buurtje er direct achter.

Parijs, Montsouris water reservoir . vanaf de Avenue Reille

Lemordant 
Adres  52 Avenue René Cory
Gebouwd 1929
Metro : Denfert Rocherau of Alesia
Architect Lemordant

Rue Georges Braque

De Rue Georges Braque is een doodlopend straatje aan de Rue du Nansouty in het 14e arrondissement van Parijs. Net als Villa Seurat, Rue Gauget en Square de Montsouris was dit een een stuk grond dat is aangekocht (begin twintiger jaren) met als doel er woonateliers te bouwen voor beeldend kunstenaars die toen faam en welvaart kenden De architect Marcel Zielinsky speelde een centrale rol bij de planning en inrichting van dit straatje

De ingang van Rue Georges Braque met direct op rechts maison Guggenbuhl van Andre Lurcat. verderop de villa’s van Zielinksy en Fischer . Bron Wikipedia >>>

Hoewel Marcel Zielinski, architect in Parijs van Poolse afkomst, vooral bekend is van de door hem ontworpen ateliers in de rue Gauguet, heeft hij nog veel meer woonateliers ontworpen, voornamelijk in het 14e en 15e arrondissement. Dat hij een volgeling was van Le Corbusier is ook bij die andere ateliers goed te zien. In de rue Georges Braque die in 1927 werd aangelegd als rue du Douanier en pas in 1976 hernoemd werd naar de beroemde schilder Braque die er op nr 6 zijn atelier had, gebouwd door de Gebr. Perret.

P1020734Zielinski was bij de verkaveling van de straat betrokken als vertegenwoordiger van de eigenaar van de grond, een zekere monsieur Haas.

Hij heeft in de straat dan ook woonateliers ontworpen voor diverse kunstenaars maar ook nog een plekje voor zichzelf (ik weet niet of hij er zelf woonde of het huis verhuurde want hij had een huis annex architectenbureau op 17, square de Montsouris

 

 

In de rue Georges Braque zijn de volgende ateliers van zijn hand:

op nr. 1 bis voor Mme Magnard (1928)P1010287

 

 

 

 

 

 

 

 

op nr 5 voor de schilder André Dérain, hoewel volgens vele publicaties er tegenwoordig (2020)  van uitgegaan wordt dat dit pand  aan Raymond Fischer is toe te schrijven

 

 

 

 

 

 

 

 

 

op nr. 8 het bakstenen huis voor hemzelf (1932)P1010276

 

 

 

 

 

 

 

 

en op nr. 14 voor de heer Jallot (1929)P1010265

P1020742

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

op nr. 9 een pand van Raymond Fischer voor famille Kroyer-Kielberg “hôtel Kielberg”waar de Chinese schilder Oui zijn woonatelier had

Dit artikel uit 2013l moest een beetje aangepast worden omdat bij verdere research blijkt dat er in deze straat ook nog twee huizen van (Paul) Raymond Fischer staan en wel op nr. 5 en nr. 9. De foto’s waren al gemaakt maar hadden nog geen tekst.