Auguste Perret

De Franse architect Auguste Perret wordt wel beschouwd als de grondlegger van de gewapend betonarchitectuur. Dus een architectuur waarbij het materiaal volwaardig werd ingezet, zowel intern als extern

Perret komt uit een aannemers familie en hun bedrijf was gespecialiseerd in gewapend beton . En vanuit dat bedrijf kon Perret de mogelijkheden van gewapend beton steeds verder benutten. Niet alleen maar als een verborgen constructiedrager maar ook in de rest van gebouwen. Alles wat  door Auguste Perret werd ontworpen  werd ook uitgevoerd door Perret Freres. Zijn eerste gebouw  geheel opgetrokken uit gewapend beton was de kerk Notre Dame de Raincy aan de oostkant van Parijs (bereikbaar met de RER E)

Ik denk dat Perret vooral door zijn techniek heel veel lof verdient maar qua stijl en vormgeving weet hij de ontwerpen van Le Corbusier en Mallet Stevens niet te evenaren. Het appartementengebouw op de Rue Franklin is echter wel opmerkelijk van structuur en uitstraling  en staat terecht in alle architectuurboekjes vermeld!

 

La Maison Gaut

La Maison Gaut staat op de hoek van 8 rue Nansouty en 2 (rue du) Square de Monsouris in het 14e arr.

Waar op 51 het pand van de schilder Ozenfant, ontworpen door Le Corbusier, staat, staat aan de andere kant van het straatje op 2 het pand van kunstverzamelaar en filmproducent Pierre Gaut, ontworpen door Auguste Perret (Perret Frères, de broer Gustave doet altijd mee als architect maar meer op de achtergrond, bij Perret Frères is de derde broer Claude de ondernemer.)  Beide panden dateren uit 1923. Heel contraversieel: oorspronkelijk zou Perret voor Ozenfant bouwen en andersom Le Corbusier voor Gaut. Iedereen boos.

Pierre Gaut ziet af van verdere samenwerking met Le Corbusier. Deze is verontwaardigd over de manier waaop hij behandeld is en schrijft dat in een brief aan Perret, zijn oude leermeester en vriend, met het verzoek voor hem te bemiddelen bij Gaut.Een deel van zijn boosheid bestaat uit een vermoeden, dat er een hetze tegen hem gaande is: hij zou worden beschuldigd van plagiaat en aan de haal gaan met de ideeën van anderen o.a. Perret, zijn clienten ruïneren etc. Hoe dan ook de bemiddeling door Perret heeft niet het gewenste resultaat; Perret wordt zelf de architect van Gaut. Hij schrijft nogmaals aan Perret en verklaart hem “u stelt zogenaamd de definitieve regels voor de moderne architectuur, zowel esthetisch als bouwkundig,vast, u wilt werkelijk niet inzien en toelaten dat anderen er anders over denken en dat, als men u al een perfecte ingénieur vindt, dat zeker minder zeker is met betrekking tot uw bijdragen aan de bouwkunst”. Ze worden nooit meer goede vrienden. (Le Corbusier heeft vele brieven aan Perret geschreven, gebundeld in diverse boeken.”lettres à Auguste Perret” en spreekt hem aan als chèr monsieur Auguste. Hij heeft 14 maanden(1908-09) als stagiair bij Perret Fréres geleerd en gewerkt.

bron oude foto’s “Louise Campbell: Perret versus Le Corbusier.

Hieronder nog een foto  van maison Ozenfant met pal links daarvan op nr. 49 een pand van Perret voor Roger Bissière (zie Les castors de Montsouris). Dat is dan wel een beetje een “braaf” pand.

Atelier Georges Braque

In het 14e arrondissement is een straatje genoemd naar de schilder en tevens plek waar de schilder zijn woonhuis en atelier had; Rue Georges Braque.

Georges_Braque_rue_6_Braque_Auguste_Perret_01_max-2

In het 14e arrondissement vinden we een straatje waar nogal wat beroemdheden hebben gewoond. Het is de Rue Georges Braque. Het straatje werd in 1927 aangelegd als de rue du Douanier en in 1976 hernoemd naar de beroemde schilder Braque die er op nr 6 zijn atelier had. Het atelier van George Braque werd ontworpen door de Franse architect Auguste Perret.

Oorspronkelijk zou Braque komen te wonen aan de Avenue Reille , op een stukje grond dat samen met Amédée Ozenfant, Roger Bissière en Louis Latapie was aangekocht.( Les Castors de Montsouris >>>>>  ) Voor het woonhuis/atelier aan de Avenue Reille had Brague de architect Dechelette aangetrokken die het huis in dezelfde modernistische stijl had ontworpen zoals Le Corbusier dat had gedaan voor Ozenfant . Waarom George Braque uiteindelijk afhaakte in het Castors project is (mij) niet geheel duidelijk. De woning aan de Rue du Douanier ontworpen door Perret is veel klassieker en minder modernistisch dan de huizen die werden neergezet aan de Avenue Reille. Als je nu door het straatje loopt is het huis nogal achter het groen verborgen en oogt het niet enorm.

Maar dat is misschien de buitenkant van het huis die de uistraling bepaald . Want Perret maakte ondertussen bij dit huis wel gebuik van nieuwe technieken zoals het gewapend beton.

Op de oude foto hier rechts zie je ook  dat het een behoorlijk groot huis was met behoorlijk wat ruimte en bovendien op de bovenverdieping een enorm atelier.  En wellicht kunnen we deze overstap naar dit nieuwe huis wel eenvoudig verklaren omdat Braque bekender/beroemder was geworden en eenvoudigweg een groter huis + atelier nodig had

Elders op Parijs1900 worden ook de andere interessante huizen besproken in de Rue George Braque >>>

Waar          6 Rue George Braque (14e arrondissement)
Wanneer    1927
Architect     Auguste Perret

Appartement Franklin

PerretAppartementengebouw Rue Franklin
Gebouwd 1903-1905

De architect Perret slaat met dit appartmentengebouw de brug tussen het klassieke bouwen en het moderne bouwen door een klassieke symmetrie te combineren met elementen uit de Art Nouveau (decoraties) en het gebruik van moderne bouwtechnieken (gewapend beton).

adres Rue Franklin 25. 75016 Paris
Metro Trocadéro

Palais d’Iéna

Het Palais d’Iéna op 9 Place d’Iéna in het 16e arrondissement is een bouwwerk van de beroemde architect Auguste Perret, gebouwd tussen 1937 en 1946, en is geinspireerd door de klassieke architectuur. Het gebouw is voornamelijk opgetrokken in gewapend beton. Oorspronkelijk bedoeld als museum was hier tussen 1939 tot 1956 het Musée de Travaux Public ( museum van Publieke Werken) gevestigd. Vanaf 1959 huist hier de Sociaal Economische en Milieu Raad. Het gebouw staat sinds 1993 op de lijst van historische monumenten. Er zijn verschillende kunstwerken w.o. wandtapijten van de Aubusson en Gobelin weverijen, fresco’s van Jean Souverbie, en mozaiken te zien.

Het Palais heeft aan de buitenkant een cirkel pilaren die alleen het dak en de koepel steunen en daarbinnen het eigenlijke gebouw, het heeft een grandioos trappenhuis en dito koepel in de vergaderzaal en de President heeft hier zijn eigen bureau. Tijdens de Journées du Patrimoine (zeg maar Open Monumentendagen) in het 3e weekend van september is het Palais al sinds jaar en dag gratis te bezoeken (visite libre).

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Métro Iéna, lijn 9