Ateliers Montsouris

Aan de rand van het Parc Montsouris vinden we een mooi appartementengebouw van de Franse architect Michel Roux-Spitz (1888-1957)

Roux Spitz ontwierp dit gebouw in 1930 voor Jean Perzel, meesterlampenier, als ateliers en magazijnen voor zijn lampenzaak. De werknemers bewoonden de bovenste etages en zijn nog steeds in gebruik.

Het pand is een historisch monument en maakt deel uit van de série blanche van de architect.en bevat verschillende mooie Art Deco stijl kenmerken. De grote ramen aan de voorzijde laten zien dat de appartementen allemaal Lofts // Studios betreffen. Verder verbluffend is dat alle appartementen uitkijken op Parc Mountsouris. En onderin het gebouw zit nog steeds de winkel van Perzel met high class Art Nouveau verlichting. Perzel >>>> .

Qua bouw wordt dit appartementen gebouw wel vergeleken met de appartementen van Roux Spitz aan de Guynemer en quai d’Orsay. De appartementen hebben allemaal de duplex indeling. Woongedeelte met atelier en keuken bevinden zich in het lage gedeelte, slaapvertrek en badkamer bevinden zich in het hoge gedeelte

Ateliers Montsouris
adres 3 rue de la Cité Universitaire, Paris 14ème
Architect Michel Roux Spitz
gebouwd :1930

Immeuble rue Campagne Première

Architect André (Louis) Arfvidson (1870-1935) ontwierp in 1911 op het adres 31-31bis rue Campagne Première (14e arr.) een groot gebouw met 20 duplex atelierwoningen.

De woningen lopen door naar 25  Passage d’Enfer. De gevels zijn gedecoreerd met keramieke tegels en gevlamde zandsteen, toegeschreven aan de keramist Alexandre Bigot. Het gebouw wordt algemeen beschouwd als art nouveau met een duidelijke verwijzing naar art déco en zelfs modern internationalisme. Het atelier/woningen complex werd destijds gebouwd met luxe voorzieningen zoals een lift en telefoons voor de appartementen. Onder andere Man Ray verbleef hier.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
Architect André (Louis) Arfvidson
Gebouwd 1911
Adres 31-31bis rue Campagne Première (14e arr.)
Métro M 4 of 6, station Raspail

Link

Le Pavillon Suisse

Het Zwitserse paviljoen (ook wel Fondation Suisse genoemd) op de Internationale Campus van de Universiteit van Parijs, La Cité Universitaire, is een ontwerp van de architecten Le Corbusier en zijn neef Pierre Jeanneret in opdracht van de Zwitserse Federale Regering.

Het gebouw werd ontworpen en gebouwd tussen 1931 en 1933 op een terrein in het 14e arr. dat was vrijgekomen na de afbraak van de militaire omwalling van Thiers. Ik was er al eens geweest en had toen maar 2 foto’s gemaakt. Pas geleden las ik over de lounge in het gebouw, reden om weer eens te gaan kijken. Van buitenaf valt er weinig te bespeuren van het interieur maar je kan op visite iedere dag van 10.00-12.00 en 14.00- 17.00 uur. Een visite libre (dus zonder gids en tijdsduur) kost je 2 euro waarvoor je dan ook nog een mooie brochure ontvangt.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

In de laagbouw is de lounge gevestigd, het middendeel is de Nevadaglass wall met de receptie, 2 kamers voor de administratie, 1 kamer voor de huisbewaarder, de lift en het trappenhuis naar de beide slaapgebouwen.

De wandschildering i(op de foto hierboven) s van Le Corbusier zelf en in 1948 aangebracht in plaats van een fotomuur. De ruimte bevat ook een keukenblok in de oorsponkelijke kleur: felgeel.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het bankje met geglazuurde tegels en voorzien van een zijtafeltje is in 1953 toegevoegd door Le Corbusier. In de lounge is er nog één en ook op de eerste etage in het trappenhuis. De zijtafeltjes zijn gedecoreerd met een paar bouwkundige principes van de architecten.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De Modulor: de menselijke maat in het bouwen, 2.26m hoogx1.83m breed. De studentenkamers in het gebouw voldoen hieraan.

De hal is vrij neutraal, de receptie daarentegen weer een en al kleur

Deze veranderingen/toevoegingen zijn alle uit de jaren 1948-1953 door Le Corbusier zelf.

Dan is er op de 1e etage 1 kamer voor bezoek opengesteld: alles is origineel (douches waren jarenlang op de campus alleen in het Pavillon Suisse te vinden).

ook het meubilair in de lounge is ontworpen door Le Corbusier. Het Pavillon Suisse is een Frans historisch monument.


Pavillon Suisse
adres 7 K boulevard Jourdan, 75014 Paris
Métro étro lijn 4 Porte d’Orléans, RER B Cité Universitaire.
Architect Le Cobusier
gebouwd :1931 -1933

7 rue Méchain, 75014

Op 7 rue Méchain, een straatje in het 14e arr. staat achterin de tuin een bijzonder gebouw naar ontwerp van Robert Mallet-Stevens (1886-1945) in opdracht van Jean Deschamps, de eigenaar van het perceel. Het huis aan de straat was een bestaande woning. Mallet-Stevens heeft als een soort “voorafje” de gevel voorzien van 2 patrijspoorten met glas ontworpen door de meester-glazenier Louis Barillet, een art-deco deur van Jean Prouvé en een vernieuwd trappenhuis met ramen van Barillet tot aan de eerste etage.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

We gaan de tuin in waar het nieuwe gebouw staat. Na een eerste bouwaanvraag op 14 januari 1928, die werd afgewezen omdat er een aantal dingen ontbraken in de constructie, werd de tweede wel gehonoreerd en werd in 1929 aan de bouw begonnen. Het gebouw is opgetrokken in gewapend beton en baksteen en bestaat uit 12 appartementen en 2 duplex ateliers bedoeld voor de verhuur. Het is in een L vorm gebouwd; de twee delen zijn ongelijk in hoogte en breedte, links 6 verdiepingen en rechts 9. De spil van het gebouw bevat de entree en het trappenhuis met verticale glas-in-loodramen van alweer Louis Barillet, een glaskunstenaar met wie Mallet-Stevens vaak samenwerkte. De afwerking van het geheel is zeer luxueus: mahoniehouten deuren, tapijten in art deco, geglazuurd tegelwerk, liften waaronder 1 dienstlift.

tuinkant van het gebouw aan de straat

 

 

 

 

 

 

 

 

 

links het atelier van Tamara de Lempicka, Poolse art deco kunstschilderes: selfportrait-in-the-green-bugatti 1925

 

 

 

 

 

 

rechterdeel van de L met atelier (niet bekend van wie)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

entree

 

 

 

 

 

 

verwarmingselement

 

 

 

 

 

 

 

 

wenteltrap

 

Om dit gebouw te verlaten moet je weer door de tuin naar het huis aan de straat of door de kelder waar een onderdoorgang is gebouwd. Toen het gebouw in gebruik werd genomen was er ook personeel van de verschillende huurders, die moesten in ieder geval door de kelder!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Verder is het gebouw te zien vanaf de boulevard Arago.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Métrostation Denfert-Rochereau: lijn 4, 6, RER B

Métrostation St Jacques: lijn 6

Ik kon het gebouw bezoeken in het kader van de Journées du Patrimoine. Je moest inschrijven per mail, opgeven welk uur op zondag 16 september en dan maar afwachten dus ik had geluk: kreeg bericht 2 dagen voor vertrek naar Parijs. Groepje van 20 ongeveer, visite commentée + mooi foldertje, alleen de collectieve onderdelen (jammer, geen appartement).

 

Begin 20ste eeuwse architectuur in het 14e arr

Het buurtje rondom Parc Montsouris is na het 16e arrondissement de tweede hotspot van “Begin 20ste eeuwse architectuur”in Parijs. Met huizen van Lurcat, Le Corbusier , Perret en  Elkouken.

Opvallend is de grote hoeveelheid atelierwoningen in deze buurt. Huizen met een doordacht atelier gedeelte voor bijvoorbeeld George Brague, Ozenfant en Seurat.

Studio-Raspail-smal

 

Maison Guggenbuhl

paris_14_rue_nansoutyDeze mooie villa is een ontwerp van Lurcat en heeft uitzicht op het Parc Montsouris. Vlakbij Atelier Ozenfant.

Dit huis is wit gepleisterd en te herkennen aan de karakteristieke luifel. Lurcat is in zijn bouwen sterk beïnvloed door le Corbusier. Hij maakt bijvoorbeeld gebruik van de dragende pilaren waardoor binnen en buiten muren vrijelijker te plaatsen zijn. en je ziet duidelijk dat Lurcat net als le Corbusier dat gedaan heeft bij Villa Savoye de daken een functie gegeven. Meestal als terras.

Adres: Hoek Rue Nantsouty/rue George Braque.

Metro: Cité Universitaire

Villa Seurat

villaseurat2De Villa Seurat is een smalle doodlopende straat in het 14e arrondissement met 4 ateliers en 3 kleine villa’s die zijn ontworpen door Andre Lurcat rond 1927. Qua opzet is de straat enigszins vergelijkbaar met de rue Mallet Stevens echter Villa Seurat is smaller en de huizen veel eenvoudiger.

Lurcat heeft de huizen eenvoudig ingedeeld en gebruik gemaakt van goedkope bouwsystemen. De huizen waren ooit allemaal een beetje gelig en daardoor wat groezelig inmiddels zijn meeste van de huizen en ateliers wit gepleisterd.

 

villaseurat4

Architect: André Lurcat
Wanneer 1927
Adres:     Villa Seurat, 14e arr
Metro:     Cité Universitaire

Ateliers Zielinsky

ZielinsksyRue Gauget is een smal doodlopende straatje met een paar atelierwoningen (1929-1931) gelegen vlak achter Cite Seurat in het 14e arrondissement

Op de nrs 3, 5 en 7 van de rue Gauget vinden we fraaie witgepleisterde studio’s/ateliers ontworpen door de architect Marcel Zielinsky. onder ander voor de Amerikaanse uitgever / schrijver Schempp

De huizen zijn gebouwd in de puristische stijl van Le Corbusier: strakke lijnen met witgepleisterd beton.

Architect: Marcel Zielinsky
Wanneer 1929
Adres: Rue Gauget, 14e arr
Metro: Cité Universitaire

 

ruegauguet1960-3

Lemordant studio

LemordantLemordant studio (1929), op de avenue René Coty (nr 50) . Studio en woonhuis gebouwd voor de architect zelf in samenwerking met Launay. Het huis wordt ook wel Hôtel Lemordant genoemd.

Als je er vlak langs loopt vanaf de Avenue René Coty valt het huis niet op vanwege de hoge blinde muur. Als je wat meer afstand neemt krijg je een betere indruk. Nog beter zicht krijg je door 100 m voor het huis vanaf de Avenue Coty de Rue des Artistes in te slaan.

Les castors de Montsouris

Waarom deze titel “de bevers van Montsouris”? Rondom de bouw van het atelierhuis van Amédée Ozenfant aan 53 avenue Reille/square de Montsouris gaat dit verhaal: de naam is gegeven aan een groepje van 4 kunstschilders: Amédée Ozenfant, Georges Braque, Roger Bissière en Louis Latapie. Zij hadden aan de avenue Reille (14e arr.) een driehoekig stuk grond gekocht met als doel het bouwen van een aantal woonateliers, geinspireerd door het kubisme. P1030927 De bedoeling was de gebr. Perret te vragen voor de uitvoering ervan. Dit is iets anders gelopen. Ozenfant vroeg in 1922 zijn vriend Charles-Edouard Jeanneret, beter bekend als Le Corbusier, kunstschilder en architect, zijn woonatelier te ontwerpen; en zo gezegd zo gedaan: op 53 avenue Reille werd in 1923 het meest bekende van de 4 huizen gebouwd Ù

In 1946 bij een grootscheepse verbouwing is de toegangsdeur aan de avenue Reille vervallen en zijn bovendien de 2 lichtkoepels op het dak verwijderd voor een appartement met dakterras.

Het huis van Roger Bissière ligt er meteen naast (links) op 49 Square de Montsouris en is gebouwd door Auguste en Gustave Perret in 1923.

P1020731

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De percelen 55 avenue Reille voor Georges Braque (die er in 1927 al weer vertrok voor een woonatelier, ontworpen door Auguste Perret aan (toen) 6 rue du Douanier, welke straat in 1976 de naam rue Braque kreeg ter ere van de schilder) en 57 avenue Reille voor Louis Latapie zijn ontworpen door Jules Dechelette. Aan het eind van deze bebouwing is nog goed te zien dat het een driehoek was en Dechelette heeft van deze vorm gebruik gemaakt om de in trek zijnde “stoomboot”lijn te volgen.

P1010257P1010258