Le Corbusier

Charles Edouard Jeanneret (1878-1965) was van oorsprong een Zwitserse architect die zich begin jaren twintig in Parijs vestigde. Hij is als Le Corbusier vooral bekend geworden door zijn vernieuwende kijk op architectuur en stedenbouw.

Zijn visie komt globaal neer op een programma waarin kwaliteit in de architectuur samenvalt met een correct en efficiënt toegepaste betonnen draagstructuur. In zijn huizen is deze visie te herkennen in de strakke architectuur, het gebruik van nieuwe materialen zoals beton en staal, de brede gevelramen die veel licht doorlaten en de vrije plattegrond. Bij een vrije plattegrond zijn pijlers de dragende elementen en zijn de muren vrij te plaatsen en zelfs verplaatsbaar. Dit laatste principe is ook door Rietveld gebruikt bij het Rietveld-Schröderhuis in Utrecht.

fondationcorbusier5

De huizen die Le Corbusier in de jaren twintig in Parijs bouwde zijn vooral te vinden in het 16e arrondissement en in het 14e rond het Parc Montsouris. Buiten Parijs staat een aantal woningen in Boulogne-sur-Seine en wat verspreid in n plaatsen zoals Garches (Villa Stein, 1927) en Poissy (Villa Savoye, 1929).

Villa Roche/Jeanneret

jeanneretHet gaat hier in feite om twee woonhuizen in een doodlopend straatje. Villa La Roche werd gebouwd voor een bevriende bankier en Villa Jeanneret voor zijn broer.

Tegenwoordig huist hier de Fondation Le Corbusier. Het huis is te bezichtigen van maandag t/m vrijdag. Raadpleeg de website voor exacte openingstijden.

Het is overigens verstandig om even te bellen om te verifiëren of ze open zijn, want het is mij gebleken dat de openingstijden in werkelijkheid niet zo strak worden gehanteerd als in de folder officieel vermeld staat.

Adresse : 10, square du Docteur Blanche
metro Jasmin
75016 Paris
Téléphone : 01.42.88.75.72
reservation@fondationlecorbusier.fr
corbu-LaRoche-Jeanneret-1

Immeuble Molitor

Corbusier - Immeuble MolitorIn het 16e arrondissement aan de Rue Nungesser et Coli vinden we een vrij bijzonder complex uit de handen van Le Corbusier.

De dragende constructie is een gewapend beton skelet en voor de voorgevel is gebruik gemaakt van dezelfde licht doorlatende glasblokken als die waren gebruikt in het Maison Dalsace (Meer over Maison Dalcase: door Bijvoet en Chareau >>)

Immeuble Molitor is meer een appartementencomplex dan een maison. Dus gebouwd voor meerdere bewoners. Het complex bestaat uit 6 etages huurwoningen die niet al te groot uitgevallen zijn.

Maar bovenop het complex was de eigen woning en het atelier van Le Corbusier zelf waar hij woonde vanaf 1934 tot aan zijn door in 1965.

Architect: Le Corbusier
Wanneer 1934
Adres: 24, Rue Nungesser et Coli, 16e arr
Metro: Michel Ange Molitor

Het appertementencomplex is al enige tijd geclassificeerd als monument historique en bovendien in eigendom van de Fondation Le Corbusier. Sinds enige tijd is het woonhuis + atelier van Le Corbusier in dit Immeuble ook te bezoeken.Volgens de website op zaterdag.

Corbusier Immeuble Molitor Info en openingstijden te vinden op de website van de Fondation >>


Meer foto’s van Immeuble Molitor

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Bovenstaande foto’s zijn gemaakt door Marco de Bock.

 

Atelier Ozenfant

maison-ozenfantDeze stedelijke villa nabij het Parc Montsouris is door Le Corbusier ontworpen als een atelier woning voor de schilder Ozenfant.

Dit is goed te zien aan de inrichting van de tweede verdieping van het huis. Een hoek van het atelier is maximaal benut met ramen. Het licht komt daar zowel door grote ramen als door het plafond naar binnen.

Le Corbusier heeft overigens hier nog geen gebruik gemaakt van zijn vernieuwende opvattingen over architectuur. Er wordt dus geen gebruik gemaakt van steunende pilaren, de muren zijn dragend en er kan daardoor geen gebruik gemaakt worden van een vrije plattegrond en een vrije gevel.

Architect: Le Corbusier
Wanneer 1922
Adres: Avenue Reille 53,  14e arr
Metro: Cité Universitaire

 

67c799a1ed6cd65dc6a8b381f8dc3ab5

Maison Cook

MaisonCook

Op de foto hierboven zien we links Maison Mollinet van Mallet-Stevens, Op rechts Villa Dubin (1927) van Raymond Fischer en in het midden Maison Cook van Le Corbusier. De Villa werd gebouwd voor de Amerikaanse Journalist / schilder William Cook en zijn Franse echtgenote.Omdat Villa Dubin nogal fors is lijkt Maison Cook klein. Maar het is een uiterst geraffineerd ruim huis met net als Villa Savoye een open trap naar een fenomenaal dakterras

Een videoimpressie van Villa Cook >>>

Bouwtekeningen >>>>

gebouwd 1926
Architect Le Corbusier.
adres 6, rue Denfert-Rochereau
metro Porte de St Cloud

Villas Lipchitz-Miestchaninoff

villa-mietchinofDeze dubbelvilla werd ontworpen door Le Corbusier Op de kruising van rue des Arts en de allée des Pins liet Le Corbusier een gebouw met daarin een paar woon-ateliers. Onder andere voor de beeldhouwers Miestchaninoff en Lipchitz. Het derde gedeelte werd later gekocht door Victor Suret-Canale.

Architect: Le Corbusier

Gebouwd in 1925-1925
Adres: 9, allée des Pins.
Boulogne-Billancourt.

Villa Ternisien

le corbusier ternisienVilla Ternisien is door architect Le Corbusier in 1927 ontworpen voor de kunstschilder Paul Ternisien  op  5 rue Denfert-Rochereau/15 Allée des Pins in Boulogne-Billancourt op een smal, moeilijk te bebouwen terrein.

Ternisien woonde er tot 1932 en het pand zou verbouwd worden tot een complex met huurappartementen door de  architect George-Henri Pingusson, die de punt van de parterre liet staan als eerbetoon aan Le Corbusier en bouwde er 4 verdiepingen op; door de ronde hoek en de punt van Le Corbusier kreeg het pand het aanzicht van een oceaanstomer, geliefde stijl bij de modernisten van die tijd. Ook de patrijspoorten boven de toegangsdeur droegen daartoe bij.

Het gebouw is opgenomen in het 30er jaren parcours van de gemeente Boulogne-Billancourt.

 

nog meer juli 2010 parijs 041nog meer juli 2010 parijs 038

Les castors de Montsouris

Waarom deze titel “de bevers van Montsouris”? Rondom de bouw van het atelierhuis van Amédée Ozenfant aan 53 avenue Reille/square de Montsouris gaat dit verhaal: de naam is gegeven aan een groepje van 4 kunstschilders: Amédée Ozenfant, Georges Braque, Roger Bissière en Louis Latapie. Zij hadden aan de avenue Reille (14e arr.) een driehoekig stuk grond gekocht met als doel het bouwen van een aantal woonateliers, geinspireerd door het kubisme. P1030927 De bedoeling was de gebr. Perret te vragen voor de uitvoering ervan. Dit is iets anders gelopen. Ozenfant vroeg in 1922 zijn vriend Charles-Edouard Jeanneret, beter bekend als Le Corbusier, kunstschilder en architect, zijn woonatelier te ontwerpen; en zo gezegd zo gedaan: op 53 avenue Reille werd in 1923 het meest bekende van de 4 huizen gebouwd Ù

In 1946 bij een grootscheepse verbouwing is de toegangsdeur aan de avenue Reille vervallen en zijn bovendien de 2 lichtkoepels op het dak verwijderd voor een appartement met dakterras.

Het huis van Roger Bissière ligt er meteen naast (links) op 49 Square de Montsouris en is gebouwd door Auguste en Gustave Perret in 1923.

P1020731

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De percelen 55 avenue Reille voor Georges Braque (die er in 1927 al weer vertrok voor een woonatelier, ontworpen door Auguste Perret aan (toen) 6 rue du Douanier, welke straat in 1976 de naam rue Braque kreeg ter ere van de schilder) en 57 avenue Reille voor Louis Latapie zijn ontworpen door Jules Dechelette. Aan het eind van deze bebouwing is nog goed te zien dat het een driehoek was en Dechelette heeft van deze vorm gebruik gemaakt om de in trek zijnde “stoomboot”lijn te volgen.

P1010257P1010258

Link

Le Pavillon Suisse

Het Zwitserse paviljoen (ook wel Fondation Suisse genoemd) op de Internationale Campus van de Universiteit van Parijs, La Cité Universitaire, is een ontwerp van de architecten Le Corbusier en zijn neef Pierre Jeanneret in opdracht van de Zwitserse Federale Regering.

Het gebouw werd ontworpen en gebouwd tussen 1931 en 1933 op een terrein in het 14e arr. dat was vrijgekomen na de afbraak van de militaire omwalling van Thiers. Ik was er al eens geweest en had toen maar 2 foto’s gemaakt. Pas geleden las ik over de lounge in het gebouw, reden om weer eens te gaan kijken. Van buitenaf valt er weinig te bespeuren van het interieur maar je kan op visite iedere dag van 10.00-12.00 en 14.00- 17.00 uur. Een visite libre (dus zonder gids en tijdsduur) kost je 2 euro waarvoor je dan ook nog een mooie brochure ontvangt.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

In de laagbouw is de lounge gevestigd, het middendeel is de Nevadaglass wall met de receptie, 2 kamers voor de administratie, 1 kamer voor de huisbewaarder, de lift en het trappenhuis naar de beide slaapgebouwen.

De wandschildering i(op de foto hierboven) s van Le Corbusier zelf en in 1948 aangebracht in plaats van een fotomuur. De ruimte bevat ook een keukenblok in de oorsponkelijke kleur: felgeel.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het bankje met geglazuurde tegels en voorzien van een zijtafeltje is in 1953 toegevoegd door Le Corbusier. In de lounge is er nog één en ook op de eerste etage in het trappenhuis. De zijtafeltjes zijn gedecoreerd met een paar bouwkundige principes van de architecten.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De Modulor: de menselijke maat in het bouwen, 2.26m hoogx1.83m breed. De studentenkamers in het gebouw voldoen hieraan.

De hal is vrij neutraal, de receptie daarentegen weer een en al kleur

Deze veranderingen/toevoegingen zijn alle uit de jaren 1948-1953 door Le Corbusier zelf.

Dan is er op de 1e etage 1 kamer voor bezoek opengesteld: alles is origineel (douches waren jarenlang op de campus alleen in het Pavillon Suisse te vinden).

ook het meubilair in de lounge is ontworpen door Le Corbusier. Het Pavillon Suisse is een Frans historisch monument.


Pavillon Suisse
adres 7 K boulevard Jourdan, 75014 Paris
Métro étro lijn 4 Porte d’Orléans, RER B Cité Universitaire.
Architect Le Cobusier
gebouwd :1931 -1933

Les maisons Jaoul

P1000217Maisons Jaoul zijn twee huizen door Le Corbusier ontworpen en gebouwd in Neuilly sur Seine aan 81bis rue de Longchamp (métro lijn 1 station Pont de Neuilly) voor de aluminiumfabrikant Andre Jaoul en diens zoon Michel.

Hoewel de tekeningen zijn gemaakt in 1937 zijn de huizen pas gebouwd tussen 1951 en 1955 ivm financiële problemen, ruzie binnen de familie en de Tweede Wereldoorlog.

De huizen staan haaks op elkaar,hebben een gezamenlijke garage en kelder, zijn beide bereikbaar over één hellende opgang en hebben een gedeelde binnenplaats waar de keukens op uitkomen. De gevels zijn van ruwe baksteen met horizontale stroken beton, die de verdiepingen aangeven.

P1000216 De huizen hebben elk een eigen tuin.

Doordat er zoveel tijd ligt tussen de tekeningen en de uitvoering is dit een totaal ander huis dan Le Corbusier in de jaren 20 en 30 tekende: de woonmachine met strakke witte muren en het interieur sober en rechtlijnig is verdwenen.

Deze beide huizen hebben binnen met terracotta betegelde “catalaanse” gewelven, de muren zijn bekleed met donker hout of felgekleurd stucwerk.

 

P1000218De lichtinval is bijzonder; er zijn grote ramen afgewisseld met smalle stroken die een afwisselende belichting geven.

De huizen zijn comfortabel en gaan in tegen de vroegere ideeën van Le Corbusier. Foto’s van het interieur zijn te zien op   http://en.wikiarquitectura.com/index.php/Maisons-Jaoul

 

 

 

Het naastgelegen huis op nr 83 rue de Longchamp, Hôtel Worth, is ook gebouwd in baksteen in een moorse stijl en in 1930 ontworpen door de architecten Jean Fidler en Alexander Poliakoff voor Jean-Charles Worth, een toen beroemde society-modeontwerper.

P1000215