Mallet Stevens

ruemalletstevensstraatbordje2Mallet Stevens (1886-1945) was een Franse architect die zich naast de architectuur ook bezighield met film en decorbouw.

Hij volgde voor zijn huizen deels de puristische bouwstijl van Le Corbusier alleen maakte hij geen gebruik van de bouwtechnieken die Le Corbusier toepast zoals het beton en de draagpijlers. Het puristische karakter hebben de huizen te danken aan de strakke lijnen afgewisseld met ronde vormen en een strak uiterlijk dankzij de witte pleistering.

Rue Mallet Stevens

EXP-MALLET-STEVENS

Maison Martell. arch: Robert Mallet Stevens

Op een steenworp afstand van Le Fondation Corbusier ligt een “impasse” aan de Rue Docteur Blanche (16e arr) met 6 huizen van Robert Mallet Stevens, afgesloten aan het einde door de conciergewoning.

Maison Martell is de meest bijzondere woning door het ronde trappenhuis dat boven het huis uitsteekt.

Om de hoek in de rue docteur blanche staat nog een huis van Mallet Stevens. Dit is meer een appartementen gebouw dat, net als het appartementengebouw Sportive van Sauvage aan de rue Vavin (5e arr), naar boven toe trapsgewijs terugloopt.

 

 

 

Maison Collinet

collinetMallet-Stevens ontwierp deze ruime stadse villa voor de familie Collinet. En met dit ontwerp laat hij heel duidelijk zien wat zijn architectonische stijl is.

Met deze woning is dan ook de architectonische blauwdruk gelegdt gelegd voor zijn huizen uit de Rue Mallet-Stevens in het 16e arrondissement.

Er direct naast zijn ook twee mooie huizen te zien van Fischer en Le Corbusier

Architect Mallet-Stevens
gebouwd 1926
adres 8, rue Denfert-Rochereau
metro Porte de St Cloud

l’atelier Louis Barillet

Maison-BarilletIn 1932 liet de schilder Barillet een gloednieuw woonhuis/atelier ontwerpen door Mallet Stevens aan de Square de Vergennes in het 15e arrondissement.

Vooral binnen is het bijzonder. Daar zijn glas in lood ontwerpen van de kunstenaar zelf gebruikt!

Je kunt het huis bezoeken want het wordt nu gebruikt voor exposities

Ingang van het museum is op de Rue de Vaugirard, op nr 279, aan het eind van een doodlopend straatje.

Meer info >>>>

Een beschermde pui : Robert Mallet Stevens

In de lijsten van de gemeentelijke woningdienst van Parijs waar het gaat om het gemeentelijk erfgoed, Annexe 6 du PLU, staat in het 6e arr. op 28 rue d’Assas,

 

 

 

 

 

 

 

Niet het gebouw zelf als beschermd goed maar de pui, die in 1930 werd aangebracht door de architect Robert Mallet-Stevens voor het tijdschrift La Semaine. De pui is in hout en glas opgetrokken. Wie het glas heeft gedecoreerd is niet beschreven maar het lijkt op het werk van Louis Barrillet, met wie Mallet-Stevens vaker samenwerkte.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

métro  10 of 12 station Sèvres-Balylone

7 rue Méchain, 75014

Op 7 rue Méchain, een straatje in het 14e arr. staat achterin de tuin een bijzonder gebouw naar ontwerp van Robert Mallet-Stevens (1886-1945) in opdracht van Jean Deschamps, de eigenaar van het perceel. Het huis aan de straat was een bestaande woning. Mallet-Stevens heeft als een soort “voorafje” de gevel voorzien van 2 patrijspoorten met glas ontworpen door de meester-glazenier Louis Barillet, een art-deco deur van Jean Prouvé en een vernieuwd trappenhuis met ramen van Barillet tot aan de eerste etage.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

We gaan de tuin in waar het nieuwe gebouw staat. Na een eerste bouwaanvraag op 14 januari 1928, die werd afgewezen omdat er een aantal dingen ontbraken in de constructie, werd de tweede wel gehonoreerd en werd in 1929 aan de bouw begonnen. Het gebouw is opgetrokken in gewapend beton en baksteen en bestaat uit 12 appartementen en 2 duplex ateliers bedoeld voor de verhuur. Het is in een L vorm gebouwd; de twee delen zijn ongelijk in hoogte en breedte, links 6 verdiepingen en rechts 9. De spil van het gebouw bevat de entree en het trappenhuis met verticale glas-in-loodramen van alweer Louis Barillet, een glaskunstenaar met wie Mallet-Stevens vaak samenwerkte. De afwerking van het geheel is zeer luxueus: mahoniehouten deuren, tapijten in art deco, geglazuurd tegelwerk, liften waaronder 1 dienstlift.

tuinkant van het gebouw aan de straat

 

 

 

 

 

 

 

 

 

links het atelier van Tamara de Lempicka, Poolse art deco kunstschilderes: selfportrait-in-the-green-bugatti 1925

 

 

 

 

 

 

rechterdeel van de L met atelier (niet bekend van wie)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

entree

 

 

 

 

 

 

verwarmingselement

 

 

 

 

 

 

 

 

wenteltrap

 

Om dit gebouw te verlaten moet je weer door de tuin naar het huis aan de straat of door de kelder waar een onderdoorgang is gebouwd. Toen het gebouw in gebruik werd genomen was er ook personeel van de verschillende huurders, die moesten in ieder geval door de kelder!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Verder is het gebouw te zien vanaf de boulevard Arago.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Métrostation Denfert-Rochereau: lijn 4, 6, RER B

Métrostation St Jacques: lijn 6

Ik kon het gebouw bezoeken in het kader van de Journées du Patrimoine. Je moest inschrijven per mail, opgeven welk uur op zondag 16 september en dan maar afwachten dus ik had geluk: kreeg bericht 2 dagen voor vertrek naar Parijs. Groepje van 20 ongeveer, visite commentée + mooi foldertje, alleen de collectieve onderdelen (jammer, geen appartement).

 

Villa Trapenard in Sceaux

P1090281

We gaan verder op avenue Le Nôtre naar nr. 5. Architect Rob Mallet-Stevens was één van de eersten, in 1931, parijs september 2007 444die een opdracht kreeg voor het ontwerpen van een pand in de nieuwe wijk Parc de Sceaux,

Om de hoek van de Allée d’Honneur, de toegangsweg naar het kasteel van Sceaux en tegenover de Orangerie, te zien vanuit de woonkamer van de opdrachtgever Jacques Trapenard.

Trapenard, doctor in de rechten, kende een ver familielid van de directeur van de Beaux-Arts, die weer de neef van Mallet-Stevens was en hij was een bewonderaar van de Mouvement Moderne, zodoende.

Trapenard woonde hier met zijn vrouw en dochter en een huisbediende.

Hoewel klein, maar verstandig ingedeeld, heeft het huis één verdieping,  met P1090277bovenop een solarium, patrijspoorten (aan de tuinzijde dus geen foto), horizontale raampartijen, verschillende trappen zowel buiten als binnen, allemaal kenmerken van Mallet-Stevens; maar ook pilaren die de salon ondersteunen en tevens plek geven aan automobielen.

Bij het zien van pilaren en trapjes bijv. vanuit de eerste verdieping, kwam bij mij de gedachte op: “wie heeft van wie en wat geleerd of geleend ?” 😉

 


P1090275

 

Caserne des Pompiers Mesnil

Deze brandweerkazerne, ook wel genoemd Caserne Dauphine, staat op 8, rue Mesnil (16e arr.) en is ontworpen door Robert Mallet-Stevens in 1936.

P1020950

 

Dit is één van weinige opdrachten die hij voor de overheid (in dit geval de Parijse) heeft uitgevoerd. Voor het (haast niet) aanwezige beeldhouwwerk werd hij bijgestaan door de broers Jan en Joël Martel.P1020949

 

 

 

 

 

 

Het horizontale deel van het gebouw loopt gelijk aan het dak van het buurhuis. De balkons van de toren zijn afgesneden zodat de hele gevel dag- en zonlicht kreeg.

P1020952

Métro: station Victor Hugo, lijn 2.